การไม่ทำร้ายผู้อื่น : หน้า 26/132

ส่องธรรมล้ำ ภาษิต โดย อบธรรม ร้อนเขาเย็นเราไม่ทําา ค ปรทุกฺขปธานน โย อตฺตโน สุขมจฺฉต เวรสํสคฺคสํสภูโร เวรา โส น ปริมุจฺจติ. ผู้ใดต้องการสุขเพื่อคน ด้วยการก่อทุกข์แก่ผู้อื่น ผู้นั้นชื่อว่า พัวพันไปด้วยเวร ย่อมไม่พ้นจากเวร (ชุ.ธ. ๒๕/๕๓) วามสุข... เป็นสิ่งดี แต่สุขเราทุกข์เขา.... ไม่ดี อย่าแสวงหาความสุขใส่ตนบนความทุกข์ตรมของผู้อื่น อย่าเอาตัวรอดด้วยการทำให้ผู้อื่นไม่รอด เห็นใจผู้อื่นบ้าง รู้หัวอกผู้อื่นบ้าง สนใจความรู้สึกผู้อื่นบ้าง เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง ดูผลข้างเคียงสิ่งที่เราทำไปบ้าง ผลแห่งความสบายชั่วคราวของเรา อาจนำความทุกข์แสน สาหัสไปให้ใครต่อใครก็ได้ อย่าเห็นแก่ได้ฝ่ายเดียว เพราะจะ “ได้” ไม่นาน และการเบียดเบียนเป็นเวรอย่างยิ่ง การพัวพันกับเวรย่อมไม่สนุกเลย แผ่ความสุขให้ผู้อื่นบ้าง แบ่งปันความอาทรให้ผู้อื่นบ้าง เจือจานน้ำใจให้ผู้อื่นบ้าง คีดลูสักนิด เพ่งพิจก่อนทำ ร้อนเขาร้อนเรา...ไม่ทำ ร้อนเขาเย็นเรา... ไม่ทำ เย็นเขาร้อนเรา...ไม่ทำ เย็นเขาเย็นเรา... จึงทำ 0 วารสารก้สยาณมตร ๒๔ ธั น ว า ค ม ๒๕๔๐