การสร้างบุญและความสำคัญของการทำทาน : หน้า 114/132

ข้ามคืน บางทีคิดว่าเก็บไว้เป็นอสังหาริมทรัพย์ เช่นบ้าน เรื่องแรก คนเล่าชื่อคุณกัญญา (ลืมถามนามสกุล) หรือที่ดิน น่าจะเป็นทรัพย์ที่มั่นคง พอคนยากจนกันทั่ว เล่าว่าหลานชายชื่อ ภูษิต พรหมพัฒนกุล อายุ ๓๖ ปี ไป ขายถูกแค่ไหนก็ไม่มีคนซื้อ เงินทองทรัพย์สินจึงไม่ จบวิศวะ ทำงานก้าวหน้ารุ่งเรือง คนเล่าเรื่องมีศักดิ์เป็นป่า ใช่ที่พึ่งแท้จริงสมบัติกลายเป็นริบัติให้เห็นกันอยู่ตรงหน้า ชวนหลานเข้าวัด หลานขอผัดผ่อนไปก่อน อ้างว่างาน กําลังยุ่ง ในที่สุดขับรถไปประสบอุบัติเหตุชนกับรถคันอื่น ก็แก่ความตาย ใครทำใจไม่ได้ถึงกับเป็นบ้าก็มี แต่บุญที่กระทำไว้ด้วยใจเปี่ยมศรัทธานั้น ไม่เคย สูญหายไปไหน ตามนึกถึงครั้งใ (ใจทุกข์ ครั้งไป มีคุณ ค่าคงที่ ไม่วิบัติปรวนแปรเหมือนสมบัติในโลก เราจึงต้อง ไม่ประมาทในการสั่งสมบุญ คุยกับ ฒนี้เขาคงนำเรื่องอานุภาพของบุญมาเล่า ยืนยันให้คุณฟังต่ออีก ๒-๓ เรื่อง จะพยายามเล่าเรื่อย ไป เมื่อใดธรรมกายเจดีย์เสร็จคงจะได้เลิกเล่าคุณอย่าเบื่อ เลยนะคะ ฟังไว้เป็นกำลังใจ เป็นความภาคภูมิ ใจที่เรา เป็นคนหนึ่งที่โชคดีนักหนาเกิดมาได้พบหมู่คณะใหญ่ร่วม กันสร้างงานบุญใหญ่ๆ ทั้งสิ้น วารสารกัลยาณมิตร ๑๑๒ ธันวาคม ๒๕๔๐ 18^11