คดีฆาตกรรมและพยาน : หน้า 74/132

เรื่องสั้น ตรัย สรณะ พยานปากสําคัญ วารสารกลฆาณมิตร ๓๒ ผมพลิกแฟ้มคดีที่ ๗๘๑/๒๕๔๐...ค่าพิพากษาศาลชั้นต้นยุติลง ด้วยการยกฟ้องในเวลาอันรวดเร็วด้วยอาการพลิกล็อคถล่มทลาย เหนือกว่าที่ใครจะคาดหมายได้ เพราะคดีนี้เริ่มต้นอย่างผู้มี ประสบการณ์ในการทำคดีเรียกมันว่า....คดีนี้หมูในอวยขัดๆ เพราะแม้ว่าจำเลยจะยืนกรานกระต่ายขาเดียวว่าไม่ได้เป็น ฆาตกรตามคำกล่าวหาก็จริง แต่จำเลยก็ไม่มีพยานยืนยันความ บริสุทธิ์ให้เลย ไม่ว่าจะเป็นพยานบุคคล พยานเอกสาร หรือแม้ แต่พยานแวดล้อมอื่นๆ มิหนำซ้ำ อัยการซึ่งเป็นโจทย์ยื่นฟ้องด้วยเงื่อนของคดี ฆาตกรรมที่เป็นคดีแผ่นดิน ยังหาพยานหลักฐานมามัดจำเลยได้ อย่างแน่นหนา แล้วอย่างนี้รูปคดีมันจะไปไหนเสีย เป็นใครก็ ต้องคิดว่า งานนี้มาตรา ๑๘๘ เห็นทีจะได้แผลงฤทธิ์แน่นอน แต่ แล้วก็...โอละพ่อ...มันอะไรกัน!!!!!!! คดีแดงที่ ๑๗๕๒/๒๕๔๐ อัยการเป็นโจทย์ยื่นฟ้องนายคำปัน แดงโพธิ์ ด้วยข้อหาฆาตกรรม นายสินศักดิ์ หุ่นรักษ์สาร ศพที่หุบเขาอันเป็นที่ทำมาหากินของจำเลย ...พบ “เฮาจะฆ่าเป็นยะอะหยัง เป็นใจดีกับเฮาจ๊าดนัก ตะก่อนเป็น ยังยื้อเฮายืมตังค์จ้าดนัก” ค่าตัดพ้ออย่างซื่อๆ ของจำเลย ถูกจดเป็นบันทึกว่าคือเงื่อนงำหนึ่ง ซึ่งเป็นเหตุจูงใจให้จำเลยลงมือฆาตกรรมอย่างเหี้ยมโหด “จำเลยต้องการฆ่าล้างหนี้” สำนวนที่ส่งถึงอัยการสรุปเช่นนั้น ธันวาคม ๒๕๔๐