วิธีการนึก : หน้า 42/77

82 วิธีการนึก ต้องนึกให้เป็น คือ ค่อย ๆ นึกอย่างง่าย ๆ สบาย ๆ นึกธรรมดา ๆ คล้าย ๆ กับเรานึกถึงลูกบอล ลูกเทนนิส ลูกปิงปอง หรือ นึกถึงสิ่งที่เราคุ้นเคยอย่างนั้น อย่าไปตั้งใจเค้นภาพจนเคร่งเครียด หรือนึกแรงเกินไป จนเผลอไปเพ่งจ้อง อย่างนั้นผิดวิธี ให้นึกเบา ๆ พอสบาย ๆ ถึงไม่ชัดเจนก็ไม่เป็นไร ชัดเจนแค่ไหนเราก็เอาแค่นั้นไปก่อน แล้วก็รักษาใจให้สงบ ให้หยุด ให้นิ่ง นึกให้ต่อเนื่องกันไป อย่า ให้เผลอ ถ้าเผลอไปคิดเรื่องอื่นเมื่อใด ก็ให้ประคองใจด้วยบริกรรม ภาวนาควบคู่กันไปด้วย โดยภาวนาในใจเบา ๆ เหมือนเป็นเสียงที่ละเอียดอ่อน ดัง ออกมาจากกลางดวงแก้วใสในกลางท้องของเรา ภาวนาว่า “สัมมา อะระหัง ๆ” นึกภาวนาไปอย่างนุ่มนวลใจเย็น ๆ ก็จะช่วยให้พ้นจาก ความทุกข์ทรมานของชีวิตได้ หรือจะใช้คำว่า “ใสสว่าง” ก็ได้ ภาวนา อย่างแผ่วเบาสบาย อย่างนี้ไปเรื่อย ๆ พร้อมกับตรึกนึกถึงดวงใส อย่างแผ่วเบาสบาย โดยเอาใจหยุดเข้าไปในกลางความใสบริสุทธิ์นี้ ให้บริกรรมด้วยบริกรรมทั้งสองอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ อย่างเบา ๆ สบาย ๆ จนกว่าใจจะหยุดนิ่ง พอใจหยุดนิ่ง ก็จะทิ้งคำภาวนา “สัมมา อะระหัง” หรือคำว่า “ใสสว่าง” ไปเอง เหมือนกับเราลืมภาวนา ถ้อยคำนี้ หรือเกิดความรู้สึกว่า ไม่อยากจะภาวนาอีกต่อไป อยาก หยุดใจนิ่งเฉย ๆ โดยที่ใจไม่คิดเรื่องอื่นใดเลย มีแต่ภาพดวงแก้วใส ๆ ปรากฏชัดเกิดขึ้นที่กลางกายของเรา ถ้าเกิดความรู้สึกอย่างนี้ ก็ไม่ต้องกลับมาภาวนาใหม่ ให้มีสติ รักษาภาพดวงใส ๆ ไปอย่างแผ่วเบาสบาย ๆ อย่างเดียวต่อไป ด้วย ๆ ใจนิ่ง ๆ นุ่ม ๆ ละมุนละไม อย่างสม่ำเสมอ ต่อไปเรื่อย ๆ อย่าไปทำ อะไรที่นอกเหนือจากนี้ ถ้ามีประสบการณ์ภายในอะไรที่แตกต่างไปจากการกำหนด บริกรรมนิมิต เราก็อย่าไปตื่นเต้น ให้ทำใจให้เป็นปกติ เหมือน ผู้ที่เจนโลกที่ผ่านชีวิตมามาก มองดูสิ่งที่เกิดขึ้นเฉย ๆ อย่างเดียว ไม่เช่นนั้นใจจะเคลื่อนจากศูนย์กลางกาย แล้วประสบการณ์ภายใน ก็จะเลือนหายไป ให้ดูด้วยใจที่เป็นปกติ เป็นกลาง ๆ แล้วใจเราจะตั้งมั่น บริสุทธิ์ หยุดนิ่ง ไม่ยินดียินร้ายกับอะไรทั้งสิ้น ตรงนี้สำคัญอย่าดูเบา อย่าฟังผ่าน เพราะประสบการณ์ภายในจะก้าวหน้าต่อไปสภาพใจต้อง เป็นอย่างนี้เท่านั้น 108 วิธีเรียนเก่งโคตร..โคตร 108 วิธีเรียนเก่งโคตร..โคตร 83 83