การเรียนภาษาอังกฤษ : หน้า 50/77

เห็นคุณแม่เล่าว่า ตอนยิ้มย้ายไปเรียนชั้น ป.2 ที่ เซนต์โยเซฟใหม่ มิ้มไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษมาเลย แต่ เพื่อนทั้งห้องมีพื้นภาษาอังกฤษกันหมด เพราะเขาเรียนกัน ตั้งแต่อนุบาล ตอนนั้นยิ้มทำอย่างไร ยิ้มเข้าไปเรียนก็รู้ทันทีว่ายิ้มอ่อนกว่าคนอื่นเยอะ ไม่มีพื้นฐาน อะไรมาเลย เพราะโรงเรียนเก่ายิ้มไม่ได้สอนภาษาอังกฤษจนถึง ป.3 ยิ้มเลยต้องตั้งใจเรียนอย่างหนัก พยายามขวนขวายตั้งใจเรียนมาก ๆ ต้องทำงานหนักในเรื่องภาษาอังกฤษมากกว่าคนอื่นเขาหลายเท่า แต่ยิ้มคิดว่ายิ้มต้องทำได้ และก็พยายามทำทุกวิถีทางให้เรียนทัน เพื่อน ซึ่งตอนนั้นคุณแม่ก็เข้าใจและส่งเสริมโดยการหาครูมาสอน พิเศษภาษาอังกฤษให้ แล้วตอนหลังเก่งภาษาอังกฤษมาก...จนมาอยู่ในระดับ แนวหน้าได้อย่างไร มิ้มก็เป็นหนึ่งในนักเรียนที่มีปัญหากับภาษาอังกฤษมาก่อน แต่มิ้มโชคดีที่ไม่เคยนึกเกลียดภาษาอังกฤษเลย อีกทั้งยิ้มยังยิ่งเรียน ให้หนัก และตั้งใจให้มากขึ้นอีก และที่สำคัญมากคือ ต้องทำใจรัก ภาษาอังกฤษ ต้องฝึกอ่าน เขียน ท่องศัพท์ ซึ่งยิ้มได้พยายามบอกกับ ตัวเองว่า...วันนี้ยังจำไม่ได้ ไม่เป็นไร ฝึกทุกวันจนในที่สุดเหมือนภาษา อังกฤษซึมเข้าสายเลือดไปเลย แล้วยิ้มยังได้ฝึกภาษาอังกฤษกับฝรั่ง ชาวต่างชาติ ซึ่งเป็นเพื่อนของคุณแม่ ในขณะที่ยิ้มยังเป็นเด็กประถม พูดภาษาอังกฤษยังไม่ค่อยได้ แต่ยิ้มกลับมาทำหน้าที่เป็นมัคคุเทศก์ ตวนอย ๆ โดยพาเขาไปเที่ยว แนะนำอธิบายสิ่งต่าง ๆ เมืองไทยให้เขาฟัง จากความรักที่จะเรียนรู้และความไม่ย่อท้อในการ ฝึกฝนตนเองเสมอ ทำให้ยิ้มเรียนวิชานี้ได้ดีในที่สุด เกี่ยวกับ 98 108 วิธีเรียนเก่งโคตร..โคตร 108 วิธีเรียนเก่งโคตร..โคตร 99