การทำใจให้ว่างและการรวมใจ : หน้า 41/77

จนเรารู้สึกว่าทุกส่วนในร่างกายและทุกอณูเซลล์ของร่างกาย ได้ผ่อนคลายอย่างเต็มที่ อยู่ในสภาวะที่สบายอย่างสมบูรณ์ จนเรา สัมผัสได้ถึงความโล่ง โปร่ง เบาสบาย หลังจากนั้นทำใจให้เบิกบาน ให้แช่มชื่น ให้สะอาด บริสุทธิ์ ผ่องใส ให้ปล่อย ให้วาง ทำใจให้ว่าง ๆ ทำใจใสสะอาด บริสุทธิ์ เป็นอิสระจากความคิดทั้งมวล ๆ ทำประหนึ่งว่าเรานั่งอยู่คนเดียวในอวกาศที่โล่ง ๆ กว้าง ๆ ที่ เต็มเปี่ยมไปด้วยอิสระเสรีและสันติสุข ไม่เคยมีเครื่องพันธนาการของ ชีวิต ไม่เคยเจอปัญหาชีวิต และไม่เคยพบปะผู้คนใด ๆ มาก่อนเลย.... แล้วเราก็สมมุติว่า ภายในร่างกายของเราปราศจากอวัยวะ ทุกอย่าง สมมุติให้เป็นปล่อง เป็นช่อง เป็นโพรง คล้ายลูกโป่ง หรือ คล้ายกับเป็นท่อแก้ว ท่อเพชรใส ๆ ให้เป็นที่โล่ง ๆ ว่าง ๆ กลวงภายใน เราอาจจะรู้สึกว่า ร่างกายของเรานั้นโปร่งเบาขึ้น เสมือนว่าอยู่ในภาวะ ที่ไร้น้ำหนัก และเนื้อตัวของเราค่อย ๆ กลืนหายไปกับบรรยากาศโดย รอบ ร่างกายของเรากำลังผสานเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับธรรมชาติ ให้เราเพลิดเพลินอยู่กับความรู้สึกสงบเย็นอย่างนี้ จากนั้นก็น้อมนำใจของเราให้มารวมไว้ที่ศูนย์กลางกาย ภายในกลางท้อง เหนือระดับสะดือขึ้นไป 2 นิ้วมือ แต่สำหรับท่าน ที่เพิ่งเริ่มฝึกปฏิบัติใหม่ ไม่ต้องกังวลถึงตำแหน่งที่แน่นอน ของศูนย์กลางกายมากจนเกินไป เพียงแค่รักษาใจให้หลวม ๆ อย่าง แผ่วเบา และนุ่มนวล ที่บริเวณกลางท้อง การวางใจไว้ที่ศูนย์กลาง กายของเรานั้น อุปมาได้เหมือนกับความฟ้องเบาและอ่อนนุ่มของขนนก ที่ลอยล่องจากกลางอากาศลงมาแตะบนผืนน้ำ แล้วก็วางใจของเราไว้ที่ ศูนย์กลางกายด้วยความรู้สึกเช่นนี้ รักษาความผ่อนคลายของร่างกาย และจิตใจอย่างต่อเนื่องในขณะที่รวมใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย ณ กลาง ท้องของเรา เมื่อเราได้จุดเริ่มต้นสําหรับวางใจแล้ว ก็ให้นึกถึงภาพในใจ อย่างแผ่วเบา เพื่อให้เป็นที่ยึดที่เกาะของใจเรา ใจเราจะได้ไม่ซัดส่าย ไปคิดเรื่องอื่น โดยนึกถึงเพชรลูกที่เจียระไนแล้ว ไม่มีตำหนิเลย ขนาด ใดก็ได้แล้วแต่เราชอบใจ นึกให้กลมเหมือนดวงแก้วใสบริสุทธิ์ ที่สว่าง เหมือนดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน ใสเย็นเหมือนแสงจันทร์ในคืนวันเพ็ญ 50 80 108 วิธีเรียนเก่งโคตร..โคตร 108 วิธีเรียนเก่งโคตร..โคตร 81