การติดคุกของมนุษย์ : หน้า 24/108

ทำไมเราจึงไม่รู้สึกตัวว่ากำลังติดคุกอยู่ ? ทั้งนี้ ก็เพราะว่าโลกที่เราอาศัยอยู่นี้กว้างใหญ่ไพศาลมาก จนกระทั่ง ตัวเราไม่รู้สึกว่าตนมีสภาพไม่แตกต่างจากนักโทษที่กำลังถูกจองจำอยู่ในคุก ทำนองเดียวกับลูกไก่เจี๊ยบ ๆ หรือลูกหมูอึด ๆ ที่วิ่งเล่นอยู่ตามใต้ถุนบ้าน มันก็คงจะรู้สึกว่าแสนจะมีอิสระเสรี อยากกินก็ได้กิน อยากนอนก็ได้นอน อยากขับถ่ายก็ได้ขับถ่าย มันไม่รู้เลยว่าอีกไม่นาน มันก็จะกลายเป็นไก่ชุบ แป้งทอด เป็นหมูหันในร้านอาหาร โดยผู้มีอำนาจเหนือพวกมัน ลูกไก่ลูกหมูไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองมีสภาพเป็นนักโทษอยู่ตามบ้าน เรือนต่าง ๆ ฉันใด มนุษย์ทุกคนในโลกใบนี้ ก็ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองมีสภาพ เป็นนักโทษอยู่ในคุกมหึมา มาตั้งแต่วันแรกเกิดจนถึงวันตาย ฉันนั้น เราเริ่มติดคุก มาตั้งแต่เมื่อไร ? ถ้ามองแบบตื้น ๆ เผิน ๆ ก็จะได้คำตอบว่า เราเริ่มติดคุกมา ตั้งแต่วันแรกเกิด ในทันทีที่คลอดออกจากครรภ์มารดามา เราก็เริ่มติด คุกมาตั้งแต่วินาทีนั้น เมื่อเราตายไปแล้ว จะถือว่าพ้นคุกหรือไม่ ? ไม่ นั่นเพราะว่าแม้เราจะตายไปแล้ว แต่ก็จะต้องกลับมาเกิดใหม่ อีก การตายจึงไม่ทำให้เราหลุดพ้นจากคุกไปได้ เป็นแค่การเปลี่ยน สังขารกับการเปลี่ยนที่อยู่ในคุกเท่านั้น ธรรมชาติแท้จริงของชีวิตมนุษย์ ดว นักโทษแห่งวัฏสงสาร