กฎแห่งกรรมและการควบคุม : หน้า 92/108

๑.๒ ใช้กฎแห่งกรรมควบคุมนักโทษ คือ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว แต่เก็บเป็นความลับ ไม่มีการเปิดเผย เพราะไม่ต้องการให้ ใครพ้นโทษ เหมือนกับเจ้าของฟาร์มไม่ต้องการให้สัตว์ เลี้ยงหลุดจากคอกไป ๑.๓ ใช้กิเลสซึ่งเป็นธาตุพิษสกปรกที่สุดฝังลึกไว้ในใจ เพื่อ บังคับบัญชาสัตวโลกให้คิดชั่ว - พูดชั่ว - ทำชั่ว ซึ่งเป็นการ ละเมิดกฎแห่งกรรม ผลจากการทำชั่วนั้น ย่อมถูกลงโทษ โดยไม่ทันรู้ตัว และเพราะไม่รู้กฎที่ใช้ควบคุมคุก จึงอาจทำ ผิดอีก ก็ต้องถูกเพิ่มโทษ ยิ่งถูกเพิ่มโทษก็ยิ่งติดคุกต่อไป อีกนาน ตามควรแก่กรรมที่ตนได้ทำไว้ แต่ถึงแม้จะไม่ถูก เพิ่มโทษก็ต้องติดคุกเรื่อยไป แต่อาจจะทุกข์ทรมานน้อยกว่า ๑.๔ ใช้ผลของกรรมชั่วบีบคั้นร่างกายให้พิการ แล้วใช้ความ พิการนั้นเป็นเครื่องทรมานแทนโซ่ตรวน ยิ่งทรมาน - ยิ่ง เผลอทำผิดกฎแห่งกรรม - ยิ่งถูกเพิ่มโทษ ๑.๕ ใช้ทุกข์ภายใน คือ ความหนาว - ความร้อน ความหิว - ความกระหาย ความปวดอุจจาระ - ความปวดปัสสาวะ บังคับให้ร่างกายกระสับกระส่าย ๑.๖ ใช้ทุกข์ภายนอก คือภัยธรรมชาติ เช่น น้ำท่วม ไฟไหม้ แผ่นดินไหว คลื่นทำลาย ภูเขาไฟระเบิด ฯลฯ บีบคั้นให้ ทุรนทุราย ให้อดอยาก ให้หวาดกลัว จนต้องทำกรรมชั่ว เพิ่มขึ้น ส่งผลให้ทำผิดกฎแห่งกรรมเพิ่มขึ้น จึงถูกลงโทษ เพิ่มขึ้นอีก นักโทษแห่งวัฏสงสาร ๔๗ สรุปเส้นทางชีวิตนักสร้างบารมี