มารและพระพุทธเจ้า : หน้า 51/108

© ยิ่งกว่านั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงกับตรัสว่า “มารมีหน้าที่ชี้ทาง ผิด” แต่ “พระพุทธเจ้ามีหน้าที่ชี้ทางถูก” ดังที่ตรัสแสดงธรรมเรื่องนี้ไว้ ใน “เทวธาวิตักกสูตร” “ เป็นเชิงอุปมาว่า Q “ภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนมีเนื้อฝูงใหญ่ พากันเข้าไปอาศัยบึงใหญ่ในป่าดง มีชายคนหนึ่งผู้ปรารถนาความพินาศ ไม่ต้องการจะเกื้อกูล ไม่ประสงค์ความปลอดภัยแก่ฝูงเนื้อนั้น เขาปิดทางที่ปลอดภัย มีความสวัสดี ไปได้ตามชอบใจของฝูงเนื้อนั้น เปิดทางที่ไม่สะดวก ผูกเนื้อต่อตัวผู้ ชุ่มนางเนื้อต่อไว้ เมื่อเป็นเช่นนี้ สมัยต่อมา เนื้อฝูงใหญ่ก็ต้องมาตายเหลือจำนวนน้อย” จากนั้นก็ทรงอธิบายความหมายของเนื้อความในอุปมาว่า “คำว่า บึงใหญ่ นี้ เป็นชื่อแห่ง กามทั้งหลาย คำว่า เนื้อฝูงใหญ่ นี้ เป็นชื่อของ หมู่สัตว์ทั้งหลาย คำว่า ชายผู้ปรารถนาความพินาศ ไม่ต้องการจะเกื้อกูล ไม่ประสงค์ความปลอดภัย นี้ เป็นชื่อของ มารใจบาป เทวธาวิตักกสูตร, ม.มู. ๑๒/๒๑๕/๒๒๔ - ๒๒๕ (มจร.) นักโทษแห่งวัฏสงสาร CC อริยสัจ ๔ ความจริงที่สั่นสะเทือนวัฏสงสาร