ความจริงอันประเสริฐ ๔ ประการ : หน้า 43/108

ความจริงอันประเสริฐ ๔ ประการ ความจริงประการที่ ๑ คือ ชีวิตนี้เป็นทุกข์ ใครก็ตามที่รู้ความจริงของชีวิตข้อแรกว่า ชีวิตนี้เป็นทุกข์ แม้จะ ยังไม่เห็นด้วยญาณทัสนะ เพียงแค่ฟังแล้วนำไปคิดไตร่ตรองเท่านั้น ก็ เพียงพอที่จะทำให้วัฏสงสารนี้สะเทือนยิ่งกว่าแผ่นดินไหวพร้อมกันทั้ง โลกเสียอีก ทั้งนี้เพราะเมื่อใดที่นักโทษรู้ตัวแล้วว่า ตนกำลังติดคุกอยู่ ความคิดที่จะแสวงหาหนทางกำจัดทุกข์ ย่อมจะเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ เมื่อคิดบ่อย ๆ ใคร่ครวญบ่อย ๆ ก็จะเกิดความเด็ดเดี่ยวในการตั้ง เป้าหมายชีวิตขึ้นมาว่า ๆ เป้าหมายชีวิตที่แท้จริงของมนุษย์ คือ การกำจัดทุกข์ให้หมดสิ้นไป ด้วยตนเอง เพียงแค่เกิดความคิดเช่นนี้ นักโทษก็เริ่มรู้สึกมีความปลอดภัยขึ้น มาระดับหนึ่งแล้ว ยิ่งกว่านั้นยังจะก่อให้เกิดความฮึกเหิมกันไปทั้งคุก ทั้งวัฏสงสาร แต่ผู้คุมคุกก็คงเริ่มจะอยู่ไม่สุข เพราะรู้ว่านักโทษกำลังคิด จะกำจัดทุกข์ให้พ้นจากการเกิดแก่เจ็บตาย คือคิดจะแหกคุกออกไปจาก วัฏสงสารแล้ว นักโทษแห่งวัฏสงสาร ๓๗ อริยสัจ ๔ ความจริงที่สั่นสะเทือนวัฏสงสาร