นักโทษแห่งวัฏสงสาร : หน้า 31/108

ยิ่งแก่ก็ยิ่งทุกข์ ยิ่งเจ็บก็ยิ่งทุกข์ ยิ่งจะตายก็ยิ่งทุกข์ ยิ่งกลับมาเกิดใหม่ก็ยิ่งทุกข์ ทุกข์กันต่อไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนได้คำ สรุปว่า ชีวิตนี้เป็นทุกข์ กฎไตรลักษณ์จึงเป็นเครื่องมือบีบคั้นให้นักโทษเดือดเนื้อ ร้อนใจ แล้วทำผิดกฎแห่งกรรม เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงค้นพบกฎแห่งกรรมและกฎ ไตรลักษณ์ แล้วก็ทรงรีบตรัสสอนชาวโลกให้รู้ความจริงนี้ เพื่อมิให้ประมาท ตั้งใจระมัดระวังความประพฤติของตัวเอง แต่มนุษย์บางกลุ่มบางพวกก็ เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง พระพุทธองค์ก็ทรงต้องจำใจปล่อยให้มนุษย์เป็น นักโทษอยู่ในคุกคือโลกและจักรวาลนี้ต่อไป ถ้าได้คิดกันเมื่อไร ก็คงจะ ตะเกียกตะกายหาหนทางออกจากคุกเหมือนกับพระองค์เมื่อครั้งยังทรง เป็นพระโพธิสัตว์อยู่ ๒. ร่างกายเป็นคุกเคลื่อนที่ประจำตัวนักโทษ นอกจากโลกและจักรวาลที่เป็นทุกขังสรรพสัตว์แล้ว ยังมีคุกอีก ประเภทหนึ่งเป็นคุกเคลื่อนที่ติดตัวนักโทษไปตลอดเวลา ได้แก่ รูปแบบ ของกายสัตว์ต่าง ๆ ที่ครอบเอาไว้ เช่น เสือ ช้าง กวาง เก้ง สุนัข สุกร เป็นต้น ในทางพระศาสนามีศัพท์เรียกร่างกายของสรรพสัตว์ว่า “ขันธโลก” ส่วนโลกและจักรวาลมีศัพท์เรียกว่า “โอกาสโลก” ธรรมชาติแท้จริงของโลกและจักรวาล ๒๔ นักโทษแห่งวัฏสงสาร