ความสำคัญของการทำบุญ : หน้า 55/132

ในตัว” เรื่องท่าบุญให้คนตายนั้น ไม่ควร ห่วงว่าบุญจะถึงหรือไม่ถึง เราท่าเราก็ได้ บุญแล้ว ทําให้ตัวเราสบายใจไว้เป็นดีที่สุด ถึงคนตายหรือไม่ไม่สำคัญ พอคิดกลัวว่า บุญไม่ถึงคนตาย ไม่ยอมทำ ตัวเองก็เลย อดได้บุญและก็ไม่ได้รับความสบายใจ เพราะคิดถึงคนตายอยู่เรื่อยไป การ ทําบุญอุทิศส่วนกุศลให้ใคร อย่าลืมนะคะ ว่าคนทําเป็นคนได้บุญร้อยเปอร์เซ็นต์ ก่อนใคร ผู้รับอุทิศเป็นเพียงผลพลอยได้ ฉะนั้นเมื่อคิดถึงใครที่ตายไปแล้ว จง ทำบุญทันที อย่าคิดลังเล โลเล ท่าดีมั้ยน้า ทำแล้วบุญจะถึงคนตายมั้ยน้า..... ทำบุญก็ ต้องได้บุญ ใครกลัวการทำบุญโง่เต็มที อย่าคิดว่าโอกาสทำบุญหาได้ง่าย ท่าเมื่อไรก็ได้ นั้นเรียกว่าทําบุญส่งเดช ถ้าจะทำแล้วให้เกิดผลบุญมากๆ เช่น บริจาคทานต้องพร้อมด้วยองค์ประกอบ ๔ ประการ คือ ผู้รับบริสุทธิ์ ผู้ให้บริสุทธิ์ วัตถุบริสุทธิ์ และเจตนาบริสุทธิ์ ผู้รับบริสุทธิ์ หมายถึง ฝ่ายรับ บริจาคเป็นผู้ทรงศีลทรงธรรม สร้าง ประโยชน์ใหญ่ให้ส่วนรวม ผู้ให้บริสุทธิ์ หมายถึง ตัวเรา บริจาคเป็นคนดี มีศีล มีธรรมมากน้อย แค่ไหน ดีมาก บุญที่ทําก็ได้มาก วัตถุบริสุทธิ์ หมายถึง สิ่งที่นำมา บริจาค ได้มาอย่างสุจริตไม่ผิดศีลผิดธรรม ด้วยความเพียรเหนื่อยยาก เจตนาบริสุทธิ์ หมายถึง บริจาค เพื่อกำจัดความตระหนี่ ความโลภให้ บรรเทาเบาบาง ต้องการพัฒนาจิตใจให้ สูงและงดงาม ไม่ใช่บริจาคเพื่อหวังอยาก ได้โน่นได้นี่ เพิ่มความโลภให้ตนเอง อย่างนั้นเจตนาไม่บริสุทธิ์ เพราะฉะนั้นใครที่ชอบโทรศัพท์ ถามป่า คนที่ชอบท่าทานกับคนยากคนจน เด็กกำพร้า คนพิการ สัตว์เดรัจฉาน หรือทำกับวัดจนๆ ไม่ได้บุญหรือ? ผู้หญิงขายตัวน่าเงินที่ได้มาทาบุญที่วัด บ้างไม่ได้บุญหรือ? คนกินเหล้าเมาแย้ เดินโซเซพูดไม่รู้เรื่อง มีคนชวนทำบุญก็ ควักเงินร่วมบุญด้วย ได้บุญไหม ? ฯลฯ ป่าก็ต้องตอบว่า ได้บุญทุกอย่าง แหละค่ะ แต่ได้มากหรือน้อยเป็นอีกเรื่อง หนึ่ง ผู้รับมีคุณสมบัติดีมากย่อมได้บุญ มากกว่าโดยแน่นอน เหมือนหว่านเมล็ด พีชในเนื้อดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ แตกต่างกัน ผลผลิตที่ได้ก็ต้องต่างกัน ปัญหาเรื่องเงินที่ได้จากการ ขายตัวของหญิงโสเภณี ไม่ถือว่าเป็นเงิน บริสุทธิ์ เพราะได้มาจากการล่อให้ลูกค้า ตกอยู่ในกามราคะ ทำนองเดียวกับเงิน จากการฆ่าสัตว์ขาย หรือค้าสุรา ยาพิษ อาวุธ สัตว์เป็นที่คนซื้อเอาไปฆ่า หรือค้า มนุษย์ เงินจากการผิดศีล เช่น ลักขโมย จี้ปล้น ล่อลวง คอรับชั่น ฯลฯ ทั้งหมด เหล่านี้เป็นวัตถุทำทานที่ไม่บริสุทธิ์ ใคร น่าทรัพย์ไม่สะอาดดังกล่าว มาบริจาค ผู้รับมีคุณสมบัติดีมาก ย่อมได้บุญมากกว่า โดยแน่นอน เหมือนหว่านเมล็ดพืช ในเนื้อดินที่มีความ กัน ผลผลิตที่ได้ ย่อมไม่ได้บุญในข้อวัตถุบริสุทธิ์แต่อีก ๓ ข้อที่เหลือ ถ้าบริสุทธิ์ ย่อมได้บุญในส่วน นั้น ถ้าข้อที่เหลือก็ไม่บริสุทธิ์ไปเสียอีก อุดมสมบูรณ์แตกต่าง หรือบริสุทธิ์น้อย บุญก็ได้น้อยไปตามส่วน สำหรับคนขี้เมา หรือคนทุศีล ถือว่าเป็นผู้ให้ไม่บริสุทธิ์ ถ้าทรัพย์ของ เขาบริสุทธิ์ ผู้รับและเจตนาบริจาคบริสุทธิ์ เขาก็ย่อมได้บุญในส่วนที่เหลือ ก็ต้องต่างกัน กัลยาณมิตร ๕๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑