ข้อความต้นฉบับในหน้า
สุขอย่างยิ่ง แก่ตัวเราเองทุกภพทุกชาติ
ตราบที่สุดแห่งธรรม
ลิดว่าเป็นภารกิจสําคัญสูงสุดที่
ใครๆ ทำแทนไม่ได้ งานอย่างอื่นยังพอ
ไหว้วานให้ผู้อื่นทำแทนได้ แต่งานทางใจ
กลางกาย"
จิตที่ไม่ได้รับกาณีก
จะให้โทษแก่เจ้าของได้
นี้ดองทําเอง
ดังโอวาทตอนทนิ่งของ “หน้าที่ที่สําคัญที่สุด คือใจหยุดที่
พระเดชพระคุณ
หลวงพ่อวัดปากนํา
๓. ตงสจจะ
ภาษีเจริญ ว่า "คำว่า
จิตเป็นของจําเป็นที่เรา
จะต้องแก้ไข มิฉะนั้น
มันก็บังคับเรา
ใช้มันอยู่ทุกๆ วัน
ถ้าเราใช้มันไม่เป็น
มันก็จะกลับมาข่มเหง
เอาเราเข้า"
การตั้งสัจจะกับตนเองหรือกับผู้มี
ศีลมีธรรม จะทำให้เรานั่งสมาธิได้ต่อเนื่อง
ผู้เขียนขอแนะนำให้เริ่มต้นที่น้อย ๆ ก่อน
พอทำได้แล้วค่อยขยับขึ้นอีกที เช่นเริ่ม
จากการนั่งสมาธิทุกวัน วันละ ๑๕ นาที
แม้กระนั้นก็อาจจะทำไม่ได้ในครั้งแรก
แต่สำเร็จในครั้งที่ ๒๓ ต่อๆ ไปคนมี
อินทรีย์แก่กล้า จะมีสัจจะเป็นสิ่ง
ประคับประคองตน
ทั้งสิ้น
“คนจริง” ทุกคน ล้วนมี “สัจจะ
๔. คิดถึงโทษของการไม่ใกจิต
- รถยนต์ที่วิ่งไปบนถนนทุรกันดาร
ฝุ่นย่อมตลบหน้าตลบหลังมองไม่เห็นสิ่ง
ใดๆ นอกจากฝน ย่อมเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย
ย่อมเดินทางด้วยความไม่ปลอดภัย ผู้ไม่
นึกจิตย่อมมีฝุ่นใจบดบังให้มองอะไรๆ ไม่
เห็นตามความเป็นจริง ทางเดินแห่งชีวิต
ย่อมอันตราย
จิตที่ไม่ได้รับการนึก จะให้โทษแก่
เจ้าของได้ ดังโอวาทตอนหนึ่งของ
พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ
ภาษีเจริญ ว่า “คำว่าจิตเป็นของจำเป็นที่
เราจะต้องแก้ไข มิฉะนั้นมันก็บังคับเรา
ใช้มันอยู่ทุกๆ วัน ถ้าเราใช้มันไม่เป็น
มันก็จะกลับมาข่มเหงเอาเราเข้า”
“จิตที่ไม่ได้นึก เหมือนช้างศึกที่
ดกมัน”
๕. คิดถึงคุณของการโกจิต
การนั่งสมาธิเจริญภาวนา จะทำให้
ความเชื่อมั่นเต็มเปี่ยม ถ้าฟุ้งซ่านใจจะ
อ่อนแอ สับสน โมเลกุลใจไม่เป็นระเบียบ
ถ้านั่งสมาธิสม่ำเสมอไม่ให้ขาดใจจะชุ่มฉ่ำ
มีพลังใจ โมเลกุลใจเป็นระเบียบ ความ
รู้สึกว่าขาดแคลนสิ่งใด ๆ ในโลกจะไม่มีเลย
พึงทราบว่าการนึกจิตเป็นสิ่ง
สำคัญที่สุด เจ้าชายสิทธัตถะตรัสรู้ธรรม
ได้ก็เพราะการนั่งสมาธิ ทําใจหยุดนิ่งที่
ศูนย์กลางกาย จนกระทั่งเข้าถึงกาย
ธรรมอรหัตต์ เป็นพระอรหันตสัมมา
สัมพุทธเจ้า
- การนั่งสมาธิก่อเกิดบุญใหญ่ที่สุด
เป็นเหตุให้เข้าสู่พระนิพพานได้โดยง่าย
ดังโอวาทดอนหนึ่งของหลวงพ่อวัด
ปากน้ำว่า “นั่งภาวนาทำใจให้หยุดให้หยุด
ลักกระพริบดาเดียว เท่านั้น ที่สร้างโบสถ์
วิหาร ศาลาการเปรียญสู้ไม่ได้หรอก.....
-
พิจารณาความแปรผันของ
เบญจขันธ์ร่างกายว่าไม่เที่ยงยักเยื้อง
แปรผันเป็นของปฏิกูลเท่านี้บุญมากกว่า....
ให้เราแสวงหาเขดบุญในพระพุทธ
ศาสนาให้มั่นเขียวนะ ให้ใจหยุดเป็นตัว
พวกให้ทานรักษาศีลยังไกลกว่า หยุดนี้
ใกล้นิพพานนัก”
สําคัญหยุดนี้เป้นทางมรรคผลนิพพาน
“นึกจิตเป็นนิจ ชีวิตสดใส
๖. คิดถึงชีวิตอนาคต
ชีวิตหลังความดายนั้นมีแน่นอน
หากเราเผลอไผลไปทำบาป อายตนะ
กัลยาณมิตร ๗๘ พฤศจิกายน ๒๕-๐