การเตรียมตัวก่อนตาย : หน้า 57/132

ป่ารู้สึกกินใจในค่าพูดของแพทย์ผู้ รักษาโรคให้ป่าอยู่ประโยคหนึ่ง พูดว่า “ผม ว่าคุณป้าไม่กลัวความตาย แต่กลัว ขบวนการก่อนตาย จริงไหมครับ” หมอพูด ได้ตรงกับความรู้สึกของป่าจริงๆ ก่อนตาย ใครจะรู้ เราอาจพบ ทุกขเวทนาแรงกล้าจากร่างกายของเราเอง หรือไม่ก็จากขบวนการรักษาพยาบาล ดำรงอยู่อย่างไม่ประมาทให้ขาดทุน เดือนนี้ป้าคุยด้วยแค่นี้นะคะ สิ้น เดือนหน้าจะเปลี่ยนเลขท้ายของ พ.ศ. เป็น ๔๒ เราทุกคนแก่ไปอีกหนึ่งปีแล้ว ขอให้ ทุกคนแก่ด้วยบุญด้วยบารมียิ่งๆ ขึ้นไป ก่อนตาย ใครจะรู้ เรา ห้ามแก่ด้วยแดดด้วยลมเป็นอันขาด การ แก่เพราะเกิดมานาน ไม่สืบสานทำความ ดีเป็นตัวอย่างให้ลูกหลานเห็น ไม่สร้าง เสบียงบุญติดตัวไปภายหน้า เป็นการเสีย เวลาเกิดโดยแท้ค่ะ สะ-หวัด-ดี ของหมอนั่นแหละ ถ้าไม่หัดแยกกายกับ ใจให้อยู่คนละส่วนกันได้แล้ว ทุกข์กาย พาให้ทุกข์ใจเกิดรุนแรงเหนือการ คาดคะเนทีเดียว เพราะฉะนั้นถ้าไม่คิด ว่าการทำบุญกุศลด้วยการปฎิบัติภาวนา เป็นของดี มีผลให้เป็นผู้มีสติปัญญาแล้ว ad oxop ก็จงคิดเอาไว้สู้กับขบวนการก่อนตายของ ตัวเราเองเกิดค่ะ เพราะเวลานั้นเราต้องสู้ อยู่ตามลำพัง ยิ่งใหญ่แค่ไหน แพทย์มี ความสามารถเยี่ยมแค่ไหน ผู้คน แวดล้อมรักใคร่ปรารถนาดีแค่ไหน ที่สุด แล้วไม่มีใครช่วยเราได้เลย คิดถึงความ ดายไว้ ทุกลมหายใจยิ่งดี ชีวิตจะได้ Op อาจพบทุกขเวทนาแรง กล้าจากร่างกายของ เราเอง หรือไม่ก็จาก ขบวนการรักษา พยาบาลของหมอ นั่นแหละ ถ้าไม่หัด แยกกายกับใจให้อยู่ คนละส่วนกันได้แล้ว ทุกข์กายพาให้ทุกข์ใจ เกิดรุนแรงเหนือการ คาดคะเนทีเดียว กัลยาณมิตร ๕๕ พฤศจิดพน ๒๑