ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทำอย่างไร ใจถึงจดจ่อกับการนั่งสมาธิ
อยากฟังความรู้สึกนึกคิดของพี่ๆ น้องๆ
ในวงศ์บุญบ้าง แต่ขอ ป.ล. ว่าเรื่องการ
นั่งสมาธินะคะ ไม่ใช่เรื่องอื่นๆ แต่ลูกก็ไม่
ได้คุยเรื่องนี้กับทุกคน คุยเฉพาะคนที่ลูก
รู้สึกว่า เขาอยากคุยเรื่องนี้กับทุกคน คุย
เฉพาะคนที่ลูกรู้สึกว่า เขาอยากคุยเรื่อง
ธรรมะให้ลูกฟัง ส่วนเรื่องอื่นนั้นเราก็
ยกไว้ก่อนค่ะ
ในช่วงที่ผ่านมา พวกลูกก็ได้ช่วย
กันบอกบุญองค์พระในเวลาพัก จนถึง
วันครูธรรมกายที่ผ่านมา ก็ปิดแกนกลาง
พอดี เพราะตอนนั้นเราอยากจะบูชา
ธรรมพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ
ลูกก็บอกบุญไม่เก่งเลยค่ะ แต่ก็ช่วยเต็มที่
เพราะอยากจะบูชาธรรม และเห็นทุกคน
ตั้งใจ ลูกก็ต้องตั้งใจด้วย และแล้ว
นร.อภิญญา ก็บอกบุญได้ ๑ เห และ ๒ ร
ทะลุเป้าที่เราตั้งไว้แต่แรก เราปีติและ
ภาคภูมิใจเป็นอันมาก ส่วนพระของขวัญ
คือ พระมหาสิริราชธาตุและหลวงพ่อวัด
ปากน้ำทองคำ กับ คุณยายทองคำนั้น
เราก็มาหาเจ้าของด้วยวิธีที่ตื่นเต้น สนุก
และยุติธรรมที่สุด นั่นคือ การจับสลาก
ทีเราลุ้นกันมากที่สุดว่าใครจะได้ก็คงจะ
เป็นพระมหาสิริราชธาตุ แบบกรอบ ๔ สี
ซึ่งมีอยู่ ๕ องค์เท่านั้นลูกขอเฉลย
นิดหนึ่งว่า ลูกเป็นหนึ่งในที่จับได้ด้วยค่ะ
ในช่วงที่บอกบุญ เราก็ไม่ได้ลืม
หรือละเลย หน้าที่หลักคือการนั่งสมาธิ
เลยค่ะ อย่างน้อยลูกก็ย้ำกับตัวเองอยู่
เพราะช่วงนั้นก็ใกล้วันครูธรรมกายและ
ทุกคนก็มีความตั้งใจกันที่จะบูชาธรรม
ด้วยการปฏิบัติธรรมด้วย เวลาที่ลูก
บอกบุญ ลูกบอกด้วยใจจริงๆ ค่ะ เพราะ
ต้องทำใจอย่างเดียวเลยก่อนที่จะพูด ถ้า
รู้สึกว่า ใจยังไม่นิ่ง ก็จะยังไม่พูด แล้วก็
ต้องทำใจให้กล้าหาญ มั่นใจก่อน หากว่า
ใจไม่กล้า สมองลูกก็ไม่ยอมสั่งงานค่ะ
พูดอะไรก็อายไปหมด แต่หากเกิดความ
มั่นใจในสิ่งที่ทำว่า เป็นความถูกต้อง ดี
งามและเป็นการช่วยรักษาสมบัติของผู้
อื่นแล้ว ก็พูดได้ตามที่คิดไว้เลยค่ะ ซึ่งก็
ผ่านไปด้วยดี ในวันครูธรรมกาย รอบค่ำ
นร.อภิญญาได้มีโอกาสเข้าไปกราบถวาย
ปัจจัยบูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงพ่อ
และท่านได้เมตตาให้โอวาทสั้นๆ ในเรื่อง
การฝึกสมาธิ ท่านบอกให้ลูกทำจริง ให้
จริงกว่าเดิม เราจะรู้ดีว่า ตอนนี้เราเป็น
อย่างไร เราทำจริงหรือยัง หรือเราปล่อย
ปละละเลย ให้ลูกทุกคนเอาจริง ทำตาม
แบบอย่างหลวงพ่อวัดปากน้ำ และให้
ก้าวต่อไป ลูกก็สรุปได้คร่าวๆเท่านี้คะ
โอวาทของท่านลูกก็พยายามท่ามานึกให้
ได้เสมอๆ ไม่อยากให้ตัวเองปล่อยโอวาท
ให้ผ่านไปกับสายลม หากทำอย่างนั้น
คนที่จะเสียใจมากที่สุดก็คงเป้นตัวลูกเอง
ในเรื่องการฝึกสมาธิ
ท่านบอกให้ลูกท่าจริง
ให้จริงกว่าเดิม
เราจะรู้ดีว่า
ตอนนี้เราเป็นอย่างไร
เราทำจริงหรือยัง
กัลยาณมิตร ๑๐๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๐