ธรรมกาย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2543 ฉบับที่ 10 หน้า 15
หน้าที่ 15 / 108

สรุปเนื้อหา

ธรรมกาย คนเช่นเราใช่จะไร้เสียซึ่งปัญญา ชั่วก็รู้ ดีก็เห็น เราจะฆ่าตัวเองเพราะความปรารถนาลามกทำไม ที่ เขาพูดหาว่าเราอย่างนั้น บางคนคงไม่รู้จักคำว่า “ธรรมกาย” มีอยู่ที่ไหน หมายเอาใคร เขาอาศัยความ ไม่รู้มาว่าเราผู้ตั้งใจปฏิบัติชอบ เมื่อผู้ไม่รู้ติเตียนเรา ความไม่รู้ของเขาจะลบล้างสัจจธรรมของพระพุทธ ศาสนาได้อย่างไร ถ้าจะลบก็ลบได้เพียง ชั่วคราว ไม่ช้าดวงแก้วของพระพุทธ ศาสนาก็จะเปล่งรัศมีให้ผู้มีปัญญาเห็น ด้วยสายตาของตนเอง การที่เขานำไปพูดเช่นนั้นเป็น ผลแห่งการปฏิบัติที่เราได้กระทำกันอยู่ แสดงให้เห็นว่าคณะวัดปากน้ำไม่ได้กิน แล้วนอน เป็นสำนักที่เคร่งครัดในการ ปฏิบัติธรรม การพูดของเขาเท่ากับเอา สำนักไปเผยแพร่ดีเสียกว่าการโฆษณา ทางหนังสือพิมพ์ เพราะการที่เขานำไป พูดนั้น เป็นการกระทำของผู้พูดเอง เรา ไม

หัวข้อประเด็น

- ธรรมกาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ธรรมกาย คนเช่นเราใช่จะไร้เสียซึ่งปัญญา ชั่วก็รู้ ดีก็เห็น เราจะฆ่าตัวเองเพราะความปรารถนาลามกทำไม ที่ เขาพูดหาว่าเราอย่างนั้น บางคนคงไม่รู้จักคำว่า “ธรรมกาย” มีอยู่ที่ไหน หมายเอาใคร เขาอาศัยความ ไม่รู้มาว่าเราผู้ตั้งใจปฏิบัติชอบ เมื่อผู้ไม่รู้ติเตียนเรา ความไม่รู้ของเขาจะลบล้างสัจจธรรมของพระพุทธ ศาสนาได้อย่างไร ถ้าจะลบก็ลบได้เพียง ชั่วคราว ไม่ช้าดวงแก้วของพระพุทธ ศาสนาก็จะเปล่งรัศมีให้ผู้มีปัญญาเห็น ด้วยสายตาของตนเอง การที่เขานำไปพูดเช่นนั้นเป็น ผลแห่งการปฏิบัติที่เราได้กระทำกันอยู่ แสดงให้เห็นว่าคณะวัดปากน้ำไม่ได้กิน แล้วนอน เป็นสำนักที่เคร่งครัดในการ ปฏิบัติธรรม การพูดของเขาเท่ากับเอา สำนักไปเผยแพร่ดีเสียกว่าการโฆษณา ทางหนังสือพิมพ์ เพราะการที่เขานำไป พูดนั้น เป็นการกระทำของผู้พูดเอง เรา ไม่ได้จ้างไม่ได้วานใคร เมื่อพูดทางไม่ดีก็ ต้องมีคนพูดทางดีได้เหมือนกัน ธรรมะ จะต้องชนะอธรรมเสมอ ศาสนาพุทธนี้อยู่ได้ด้วยการให้ อายุ อายุยืนใครๆ ก็ชอบ วรรณะ ความสดชื่นแห่งร่างกาย ผิวพรรณ ผุดผ่องเป็นที่ดึงดูดนัยน์ตาของมนุษยโลกให้มารวมอยู่ที่ตน ใครๆ ก็ชอบใจทั้งนั้น ทงนน ศาสนาพุทธนี้ อยู่ได้ด้วยการให้ ถ้าเลิกให้เสียสักเดือน เดียว ข้าวปลาอาหาร ไม่ให้กันละหยุดกัน หมดทั้งประเทศ ทุกบ้านทุกเรือนไม่ให้ กันละ ศาสนาดับ พระเณรลีกหมดหาย หมดไม่เหลือเลย ศาสนาพุทธ อยู่ได้ด้วยการให้ ถ้าเลิกให้เสียสัก เดือนเดียว ข้าวปลาอาหารไม่ให้กันละหยุดกันหมดทั้ง ประเทศ ทุกบ้านทุกเรือนไม่ให้กันละ ศาสนาดับ พระ เณรสึกหมดหายหมดไม่เหลือเลย นี้เพราะอะไร เพราะ การให้นี้เอง การให้นี้สำคัญนัก เพราะทุกคนอยู่ได้ด้วย การให้ทั้งนั้น ท่านจึงได้ยืนยันตามตำรับตำราว่า ให้ โภชนาหารอิ่มเดียว ได้ชื่อว่าให้ฐานะ ๕ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ เป็นที่ ปรารถนาของมหาชนคนทั้งหลาย ฝ่ายคฤหัสถ์ บรรพชิตปรารถนาเหมือนกันหมด สุขะ มีความสบายกาย สบายใจ ใครๆ ก็ชอบใจ พละ กำลังกาย กำลังวาจา กำลังใจ เวลาจะใช้ กำลังกายได้สมความปรารถนา ไม่ ติดขัดอะไร เวลาจะใช้กำลังวาจาได้ สมความปรารถนา ไม่ติดขัดอะไร เวลาจะใช้กำลังใจ ความคิดก็ได้สมความ ปรารถนา ไม่ต้องรอเวลาอย่างหนึ่ง อย่างใด กำลังทั้ง ๓ นี่แหละสำคัญนัก กำลังกาย เวลาจะใช้การงานด้วยกาย กำลังวาจา ที่ต้องใช้วาจาโต้ตอบระหว่าง ประเทศต่อประเทศ หรือเวลาพูดคนต่อ คนกัน ก็ใช้วาจา กำลังใจ ที่จะต้องคิด การงานใหญ่โตกว้างขวางออกไป นี่ กำลังใจ กำลังเหล่านี้ใครๆ ก็ชอบ ใครๆ ก็ปรารถนา ปฏิภาณ ความเฉลียวฉลาดใน ทุกสิ่งทุกอย่างในหน้าที่ของตัวหรือใน หมู่มนุษย์ฉลาดในหน้าที่ทุกสิ่งทุกอย่าง กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ ๑๓
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More