ความสะอาดและความตรงต่อเวลา : หน้า 20/108

ถ้อยคำติฉินนินทาและความเข้าใจผิด ๆ ของผู้ไม่รู้เท่าทัน ทั้งหลาย คุณยายจะพูดเสมอว่า “เขาไม่รู้น่ะ เขาไม่รู้น่ะ” กับ “มาได้บุญกับยายนะ มาเอาบุญกับยายนะ” เพราะคุณยาย จะพูดเสมอว่า “อยากจะเป็นครูเขา อยากจะสอนเขา เอาแต่ ใจไม่ได้” คำพูดนี้นานหนักหนาแล้ว คุณยายพูดประหนึ่งว่า กำลังพูดกับตัวเองหรือกำลังสอนตัวยายเอง เพียงแต่คุณ ยายพูดดังๆ ให้ผู้เขียนได้ยินด้วย ทั้งๆ ที่ขณะนั้นวัดพึ่ง สร้างใหม่ๆ ใครจะเติบโตเป็นใครยังไม่ทราบ หรือครั้งหนึ่งเมื่อคุณยายปลูกต้นไม้ด้วยมือเล็กๆ ของยายเองที่ลานอโศกหน้าวัด โดยมีผู้เขียนอยู่ใกล้ๆ ยายก็ พูดกับต้นไม้ต้นน้อยๆ นั้นว่า “เอ้า...ยายปลูก ยายเตรียม ดินให้ดีแล้ว ยายหาให้พร้อมแล้วนะ แข็งแรงแล้วก็โตไวๆ จะได้เป็นร่มให้คนอื่นเขา” และโดยเฉพาะเวลารับประทาน อาหาร คุณยายไม่ชอบให้มีเสียงดัง ไม่ว่าจะเป็นขณะ รับประทานหรือขณะล้างจาน เพราะยายบอกว่า “มือทำ หยาบอย่างไร ใจก็หยาบอย่างนั้น ใจสงบมือก็เบา เสียงก็เงียบ เราเป็นคนธรรมะจะเสียงดังไม่ได้” หรือเวลาที่เราจะต้อง ออกไปบอกบุญกัน ซึ่งในระยะนั้นมีผู้ทำหน้าที่นี้กันอยู่ไม่กี่คน และบังเอิญผู้เขียนโชคดีมีโอกาสได้ทำหน้าที่นี้ในระยะเริ่มต้น หลังจากทานข้าวกลางวันกันแล้วจะออกเดินทางจากวัด คุณยายมักจะพูดว่า “คุณ ไปไหนให้นึกว่า เราเป็นคน ของหลวงพ่อท่าน (หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ สด จนฺทสโร) เป็นคนเข้าธรรมะอย่าให้ใครเขาตำหนิได้” แต่สิ่งที่ถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของคุณยาย คือ ความ สะอาดและความตรงต่อเวลา เป็นสิ่งที่ลูกหลานยายทุกคน ที่รักและเคารพยายจริงต่างได้รับเป็นมรดกตกทอด เสมอหน้ากันทุกคน เพราะคุณยายถือว่าความสะอาดรอบ ตัวจะทำให้ใจสงบได้ตลอดเวลา และคุณยายมักพูดว่า “บ้านเรา วัดเรา ต้องสะอาด ใครเขามาเห็นจะได้เอาเป็นตัวอย่าง คน ธรรมะจะสกปรกไม่ได้เด็ดขาด” ส่วนเรื่องของความตรงต่อเวลานั้นคุณยายยอดเยี่ยม เพราะคุณยายท่านเล่าว่าสมัยทำงานทำวิชชากับหลวงพ่อ ท่าน (หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) จะมาร่ำไรชักช้าไม่ได้ เวลาทุกขณะมีความหมาย ซึ่งจะเห็นชัดตรงที่พอถึงเวลา ๑๘ | กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ หกโมงเย็นคุณยายจะ ปิดประตูวัดทันที(ประตู ด้านหน้าโบสถ์ สมัย ก่อนเมื่อยี่สิบกว่าปีที่ แล้ว วัดพระธรรมกาย มีเพียงประตูเดียว เท่านั้น) โดยจะเตือนว่า “คุณกลับบ้านได้แล้ว ยายจะปิดประตู" พลบค่ำแล้วคุณยายจะ ไม่ยอมให้ผู้หญิงโอ้เอ้ อยู่ในวัด สมัยก่อนยัง เป็นศูนย์พุทธจักร ปฏิบัติธรรม) คุณยาย ถือว่าไม่สมควร ไม่น่าดู เหตุนี้เองที่ทำให้ลูก หลานคุณยายมีความ เข้าใจในความควรไม่ ควร มีความเคารพ