การบรรพชาที่ประเทศญี่ปุ่น : หน้า 49/108

ปฏิบัติธรรมโตเกียว เมื่อพระอาจารย์เริ่มปลงผมนาคธรรม ทายาท ท้องฟ้าก็เริ่มครึ้มไปด้วยหมู่เมฆ พร้อมกับลมพัด เย็นสบายพลันก็ปรากฏสายรุ้งสวยงามทอดทอขึ้น ณ ขอบฟ้า ประหนึ่งว่าจะมาร่วมเป็นประจักษ์พยานในการสร้างความดี และอนุโมทนาในมหากุศลของการบรรพชาครั้งนี้ เมื่อพระ อาจารย์ปลงผมนาคธรรมทายาทคนสุดท้ายเสร็จ สายฝน ละอองเล็กๆ ก็โปรยปรายลงมามอบความชุ่มฉ่ำเย็นใจแทน คำอนุโมทนาจากฟากฟ้ายังความปีติเบิกบานใจแก่ผู้อยู่ร่วม ในเหตุการณ์ทุกคน ดอกบัวซึ่งหาได้ยากนักในแดนซากุระแห่งนี้ ก็ ปรากฏมีญาติโยมนำมาร่วมทำบุญกันอย่างมากมาย ทันใช้ ในช่วงพิธีบรรพชาอันศักดิ์สิทธิ์ดุจบุญบันดาล หลังจากนั้นนาคธรรมทายาทได้เข้าสู่พิธีบรรพชา อันศักดิ์สิทธิ์โดยพระอาจารย์สมชาย ฐานวุฑโฒ ได้เมตตา มาเป็นพระอุปัชฌาย์ในการบรรพชาครั้งนี้ เมื่อสามเณรครองจีวรเสร็จเรียบร้อยก็เข้าสู่พิธีรับ บาตร สามเณรทุกรูปมีความสงบสำรวมต่างตั้งใจปฏิบัติ ตามโอวาทของพระอุปัชฌาย์ที่ให้ไว้ตอนหนึ่งว่า “แม้จะมีเวลา ในการอบรมและบรรพชาไม่มากนัก หากตั้งใจปฏิบัติ สำรวมกาย วาจา ใจ ตั้งใจรักษาศีล บำเพ็ญสมณธรรม อานิสงส์ก็จะได้เต็มที่ โดยเฉพาะการบวชครั้งนี้ถือได้ว่า เป็นการบวชครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ทุกคนถือได้ว่าเป็น บุคคลสำคัญของประวัติศาสตร์ขอให้ตั้งใจให้ดี” ทำให้สามเณร ธรรมทายาทที่แม้เพิ่งบวชใหม่ แต่ต่างก็มีความตั้งใจและ สงบสำรวม ยังความศรัทธา เลื่อมใสมาสู่สาธุชนผู้ร่วม อนุโมทนา การบรรพชาครั้งนี้ นอกจากจะเกิดประโยชน์ โดยตรงต่อผู้บรรพชาเอง ในการที่จะได้มีโอกาสศึกษาธรรมะ และปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง ซึ่งเมื่อลาสิกขาแล้วก็สามารถ จะนำหลักธรรมที่ได้เรียนรู้มาประพฤติปฏิบัติ เป็นแบบอย่าง และเป็นกัลยาณมิตรให้แก่คนรอบข้าง ในส่วนของญาติโยม ผู้ร่วมอนุโมทนาก็จะได้มีโอกาสบำเพ็ญบุญกุศลมากขึ้น และ ยังเป็นสัญลักษณ์ของการปักหลักธงชัยแห่งพระอรหันต์ที่ พร้อมโบกสะบัด ประกาศหลักธรรมอันบริสุทธิ์ นำพาสรรพ สัตว์สู่ความหลุดพ้น ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ณ แดนอาทิตย์อุทัย แห่งนี้ ความประทับใจของสามเณรธรรมทายาท เกิดความภูมิใจมากที่มีโอกาสบวช การบวชอยู่ ต่างประเทศนั้นเกิดขึ้นได้ยากมาก สามเณรจึงตั้งใจเป็น พิเศษที่จะให้บุญกุศลที่เกิดจากการบวชในครั้งนี้ ทดแทน พระคุณคุณพ่อคุณแม่และอุทิศส่วนกุศลให้ญาติ พี่น้องผู้ ล่วงลับไปแล้ว ความประทับใจในวันปลงผมนั้น สามเณรรู้สึก ปีติใจมาก ระลึกถึงบุญตลอดเวลา นั่งสมาธิ ใจสบายกาย สบาย ระลึกถึงคุณพ่อคุณแม่ และคุณของหลวงพ่อวัด ปากน้ำ (พระมงคลเทพมุนี) คุณของหลวงพ่อธัมมชโย (พระราชภาวนาวิสุทธิ์) เพราะก่อนเข้าวัด ได้เคยอธิษฐาน ไว้ว่าขอให้พ่อหายป่วย ก็ได้สมปรารถนาจริงๆ พ่อหายป่วย สามเณรจึงตั้งใจอย่างมากในการบวชครั้งนี้ซึ่งเป็นการ บวชที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นได้ในต่างประเทศเช่นนี้ นับ เป็นบุญที่เกิดขึ้นได้ยากในชีวิตนี้ของสามเณร ในพิธีบรรพชา สามเณรประทับใจมากที่เห็น เพื่อนๆ กัลยาณมิตรมาร่วมอนุโมทนากันมากมายทีเดียว โดยเฉพาะช่วงกล่าวคำขอขมาสามเณรต้องอดกลั้นน้ำตาไว้ พยายามระลึกถึงบุญ กลั่นกาย วาจา ใจให้บริสุทธิ์ให้ยิ่งๆ ขึ้น เพื่อให้สาธุชนผู้กราบไหว้สามเณรธรรมทายาททุก คนได้บุญกันเต็มที่ ขออนุโมทนา สามเณรธรรมทายาท เดช ศรีไพร ตั้งแต่มาวันแรกสามเณรก็รู้สึกอบอุ่น เพราะ สถานที่ใหญ่โต ดูสงบ พระอาจารย์ทุกรูปดูน่าเลื่อมใส และพูดคุยกับสามเณรด้วยถ้อยคำที่ฟังแล้วเกิดความ อบอุ่นใจ สามเณรรู้สึกดีใจที่ได้มาบรรพชาในครั้งนี้ ทำให้สามเณรสามารถทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา และยังทำให้สามเณรสามารถเลิกสูบบุหรี่ และเลิกสุราได้ ด้วย ซึ่งก็ตั้งใจแล้วว่าจะเลิกไปตลอดชีวิต สิ่งที่ประทับใจ มากคือช่วงที่พระอาจารย์ปลงผมให้ สามเณรเกือบร้องไห้ นึกถึงเมื่อ ๔๐ ปีก่อนที่เคยบวชให้แม่มาแล้วครั้งหนึ่ง มา ในครั้งนี้สามเณรรู้สึกคิดถึงแม่มาก และตั้งใจที่จะบวช ทดแทนคุณให้แม่อีกครั้ง สามเณรธรรมทายาท วิฑูรย์ มิ่งสินธุ์ กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ | ๔๗)