ผู้หยั่งลงสู่ความเพียร : หน้า 27/92

๒๖ บ มี ลิ น ท ปั ญ ห า : ฉ บั บ ประการที่ ๔ ธรรมดาราชสีห์ ถึงจะตายก็ไม่ยอมอ่อนน้อม ต่อใคร ฉันใด พระโยคาวจรก็ไม่ควรอ่อนน้อมต่อใคร เพียงเพราะ เห็นแก่ปัจจัย ๔ แม้ตัวจะตายก็ตาม ประการที่ ๕ ธรรมดาราชสีห์ ย่อมเที่ยวหา อาหารเรื่อยไป ได้ อาหารที่ใดก็กินให้อิ่ม ณ ที่นั้น ไม่เลือกกินแต่เนื้อที่ดีๆ ฉันใด พระโย คาวจรก็ควรเที่ยวบิณฑบาตไปตามลำดับตระกูลที่พบ ไม่ควรเลือก ตระกูลและอาหาร ฉันนั้น ประการที่ 5 ธรรมดาราชสีห์ ย่อมไม่สะสมอาหาร กินคราว หนึ่งแล้วไม่เก็บไว้กินอีก ฉันใด พระโยคาวจรก็ไม่ควรสะสมอาหาร ฉันนั้น ประการที่ ๗ ธรรมดาราชสีห์ เวลาหาอาหารไม่ได้ ก็ไม่ทุกข์ ร้อน และเมื่อได้อาหารแล้วก็ไม่ติดอยู่กับอาหารนั้น ฉันใด พระ โยคาวจร เวลาหาอาหารไม่ได้ ก็ไม่ควรทุกข์ร้อน เวลาได้ ก็ไม่ควร ติดใจในรสอาหาร ควรฉันด้วยการพิจารณา เพื่อความหลุดพ้น ฉันนั้น ข้อนี้สมกับพระพุทธพจน์ ใน สังยุตตนิกาย ว่า ดูก่อนภิกษุ ทั้งหลาย พระกัสสปนี้ย่อมยินดีด้วยบิณฑบาตตามมีตามได้ สรรเสริญความยินดีในบิณฑบาตตามมีตามได้ ไม่แสวงหาบิณฑ บาตในทางไม่ชอบ เมื่อไม่ได้ก็ไม่ทุกข์ร้อน เวลาได้ก็ไม่ติดในรสอาหาร รู้จักพิจารณาโทษแห่งอาหาร ดังนี้