ผู้หยั่งลงสู่ความเพียร : หน้า 40/92

ผู้ ห ยั่ ง ล ง สู่ ค ว า ม เ พี ย ร ข้อนี้สมกับคำของพระสารีบุตรเถรเจ้า ว่า ภิกษุผู้ฉันอาหาร ทั้งสดและแห้ง ไม่ควรฉันให้อิ่มนัก ควรให้ท้องพร่อง รู้จักประมาณ ในอาหาร ควรมีสติ ละเว้น ไม่ฉันให้อิ่มเกินไป เมื่อรู้ว่าอีก ๔-๕ คำ จักอิ่ม ก็ควรดื่มน้ำเสีย เพราะเท่านี้ก็พออยู่สบายสำหรับ ภิกษุผู้กระทำความเพียรแล้ว ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๓ แห่งงู นั้น เป็น ประการใด องค์ ๓ แห่งงู ได้แก่ ประการที่ ๑ ธรรมดางู ย่อมไปด้วยอก ฉันใด พระโยคาวจรก็ ควรไปด้วยปัญญา ฉันนั้น เพราะจิตของพระโยคาวจรผู้ไปด้วย ปัญญา ย่อมนำไปสู่ธรรม ที่ควรรู้ ย่อมละเว้นสิ่งที่ไม่ควรกำหนด จดจำ ฝึกฝนแต่สิ่งที่ควรจำ ประการที่ ๒ ธรรมดางู เมื่อเที่ยวไป ย่อมหลีก เว้นยาแก้พิษ ของตน ฉันใด พระโยคาวจร ก็ควรหลีก เว้นทุจริต ฉันนั้น ประการที่ ๓ ธรรมดางู เมื่อพบเห็นมนุษย์แล้ว ย่อมทุกข์โศก ฉันใด พระโยคาวจรเมื่อนึกถึงวิตกที่ไม่ดีแล้ว ก็ควรทุกข์และเสียใจว่า วันของเราได้ล่วงไป ด้วยความประมาทเสียแล้ว เพราะวันที่ล่วงไปแล้ว ไม่อาจได้คืนมาอีก ๓๙