การอยู่ในป่าและการหลบหลีกกิเลส มิลินทปัญหา ฉบับผู้หยั่งลงสู่ความเพียร หน้า 31
หน้าที่ 31 / 92

สรุปเนื้อหา

มี ลิ น ท ปั ญ ห า : ฉ บั บ ส่วนพระสารีบุตรเถรเจ้า กล่าวไว้ว่า การนั่งคู่บัลลังค์ หรือ นั่ง คุกเข่า ก็พออยู่สบายสำหรับพระภิกษุผู้มุ่งต่อพระนิพพานแล้ว ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือองค์ ๓ แห่งเนื้อในป่า นั้น เป็นประการใด องค์ ๓ แห่งเนื้อในป่า ได้แก่ ประการที่ ๑ ธรรมดาเนื้อในป่า ย่อมเที่ยวไปในป่า ในเวลา กลางคืน ในที่แจ้ง ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรอยู่ป่าในเวลากลางวัน และอยู่ในที่แจ้งในเวลากลางคืน ข้อนี้สมกับพระพุทธพจน์ ว่า ดูก่อนสารีบุตร เราย่อมอยู่ในที่แจ้ง ในเวลากลางคืนในหน้าหนาว ส่วนเดือนสุดท้ายแห่งฤดูร้อน ในเวลา กลางวันเราอยู่ในที่แจ้ง ในเวลากลางคืนเราอยู่ในป่า ประการที่ ๒ ธรรมดาเนื้อในป่า ย่อมรู้จักหลบหลีกลูกศร ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรรู้จักหลบหลีกกิเลส ฉันนั้น ธรรมดาเนื้อในป่า เมื่อเห็นมนุษย์แล้วย

หัวข้อประเด็น

- การอยู่ในป่าและการหลบหลีกกิเลส

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๓๐ มี ลิ น ท ปั ญ ห า : ฉ บั บ ส่วนพระสารีบุตรเถรเจ้า กล่าวไว้ว่า การนั่งคู่บัลลังค์ หรือ นั่ง คุกเข่า ก็พออยู่สบายสำหรับพระภิกษุผู้มุ่งต่อพระนิพพานแล้ว ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือองค์ ๓ แห่งเนื้อในป่า นั้น เป็นประการใด องค์ ๓ แห่งเนื้อในป่า ได้แก่ ประการที่ ๑ ธรรมดาเนื้อในป่า ย่อมเที่ยวไปในป่า ในเวลา กลางคืน ในที่แจ้ง ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรอยู่ป่าในเวลากลางวัน และอยู่ในที่แจ้งในเวลากลางคืน ข้อนี้สมกับพระพุทธพจน์ ว่า ดูก่อนสารีบุตร เราย่อมอยู่ในที่แจ้ง ในเวลากลางคืนในหน้าหนาว ส่วนเดือนสุดท้ายแห่งฤดูร้อน ในเวลา กลางวันเราอยู่ในที่แจ้ง ในเวลากลางคืนเราอยู่ในป่า ประการที่ ๒ ธรรมดาเนื้อในป่า ย่อมรู้จักหลบหลีกลูกศร ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรรู้จักหลบหลีกกิเลส ฉันนั้น ธรรมดาเนื้อในป่า เมื่อเห็นมนุษย์แล้วย่อมวิ่งหนี ด้วยคิดว่า อย่าให้มนุษย์ได้เห็นเราเลย พระโยคาวจร เมื่อเห็นพวกทุศีล พวก เกียจคร้าน พวกยินดีในหมู่คณะ ก็ควรหนีไปด้วยคิดว่า อย่าให้พวก นี้ได้เห็นเรา และอย่าให้เราได้เห็นคนพวกนี้
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More