องค์ ๑ แห่งไม้ขานาง มิลินทปัญหา ฉบับผู้หยั่งลงสู่ความเพียร หน้า 65
หน้าที่ 65 / 92

สรุปเนื้อหา

ข้อนี้สมกับคำของพระสารีบุตรเถรเจ้า ว่า พระมุนี คือ พระพุทธเจ้า ย่อมเป็นผู้มีพระหฤทัยเสมอกันแก่สัตว์ทั้งปวง เช่น พระเทวทัต โจรองคุลิมาล และพระราหุล เป็นต้น ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๑ แห่งไม้ขานาง นั้น เป็นประการใด องค์ ๑ แห่งไม้ขานาง คือ ธรรมดาไม้ขานาง ย่อมเจริญอยู่ ใต้ดิน แล้วสูงขึ้นถึง 900 ศอก ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรแสวงหา สมณธรรม คือสามัญญผล ๔* ปฏิสัมภิทา ๔* อภิญญา ๖* ในที่สงัด ฉันนั้น ข้อนี้สมกับคำของพระราหุล ว่า ไม้ขานางมีราก หยั่งลงไปใต้ดิน ตั้ง ๑๐๐ ศอก เวลาถึงกาลแก่แล้ว ก็งอกขึ้นในวันเดียวตั้ง ๑๐๐ ศอก ฉันใด พระโยคาวจร ผู้อยู่ในที่สงัดก็เจริญขึ้นด้วยธรรม ฉันนั้น ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๑ แห่งไม้ไผ่นั้น เป็นประการใด องค์ ๑ แห่งไม้ไผ่ คือ ธรรมดาไม้ไผ่ ย่อมเอนเอียงไปตา

หัวข้อประเด็น

- องค์ ๑ แห่งไม้ขานาง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๖๔ บ มี ลิ น ท ปั ญ ห า : ฉ บั บ ข้อนี้สมกับคำของพระสารีบุตรเถรเจ้า ว่า พระมุนี คือ พระพุทธเจ้า ย่อมเป็นผู้มีพระหฤทัยเสมอกันแก่สัตว์ทั้งปวง เช่น พระเทวทัต โจรองคุลิมาล และพระราหุล เป็นต้น ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๑ แห่งไม้ขานาง นั้น เป็นประการใด องค์ ๑ แห่งไม้ขานาง คือ ธรรมดาไม้ขานาง ย่อมเจริญอยู่ ใต้ดิน แล้วสูงขึ้นถึง 900 ศอก ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรแสวงหา สมณธรรม คือสามัญญผล ๔* ปฏิสัมภิทา ๔* อภิญญา ๖* ในที่สงัด ฉันนั้น ข้อนี้สมกับคำของพระราหุล ว่า ไม้ขานางมีราก หยั่งลงไปใต้ดิน ตั้ง ๑๐๐ ศอก เวลาถึงกาลแก่แล้ว ก็งอกขึ้นในวันเดียวตั้ง ๑๐๐ ศอก ฉันใด พระโยคาวจร ผู้อยู่ในที่สงัดก็เจริญขึ้นด้วยธรรม ฉันนั้น ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๑ แห่งไม้ไผ่นั้น เป็นประการใด องค์ ๑ แห่งไม้ไผ่ คือ ธรรมดาไม้ไผ่ ย่อมเอนเอียงไปตาม ลมโดยไม่ขัดขืน ฉันใด พระโยคาวจรก็กระทำตามคำสั่งสอนของ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More