มิลินทปัญหา: ฉบับ : หน้า 35/92

๓๔ มี ลิ น ท ปั ญ ห า : ฉ บั บ ที่ระหว่างถ้ำก็ดี ย่อมแสวงหาแต่หนู ฉันใด พระโยคาวจรผู้ไปอยู่ที่บ้าน ที่ป่า โคนไม้ ที่แจ้ง ที่ว่างในเรือน ก็ไม่ควรประมาท ควรแสวงหาอาหาร คือ กายคตาสติ* ประการที่ ๒ ธรรมดาแมว ย่อมหาอาหารในที่ใกล้ๆ ฉันใด พระ โยคาวจรก็ควรพิจารณาซึ่งความตั้งอยู่ และดับไปในอุปาทานขันธ์ทั้ง ** นี้ว่าความตั้งอยู่และเสื่อมไปแห่งรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ เป็นอย่างนี้ๆ ข้อนี้สมกับพระพุทธพจน์ ว่า ไม่ควรพูดถึงที่ไกล ภวัคคพรหม จักทำอะไรได้ ควรเบื่อหน่ายเฉพาะในกายของตนอันมีอยู่ในปัจจุบัน นแหละ ? 9 ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๑ แห่งพังพอน นั้น เป็นประการใด องค์ ๑ แห่งพังพอน คือ ธรรมดาพังพอน เมื่อจะไปสู้กับงู ย่อม อบตัวด้วยยาเสียก่อน จึงเข้าไปใกล้ง เพื่อจะสู้กับงู ฉันใด พระ โยคาวจรเมื่อจะเข้าไปใกล้ โลกอันมากไปด้วยปฏิฆะ ความโกรธ และ ความอาฆาต อันครอบงำด้วยความบาดหมาง การทะเลาะเบาะแว้ง ก็ทาด้วยยา คือ เมตตาเสียก่อน จึงจะทำให้โลกดับความเร่าร้อนได้