มิลินทปัญหา : หน้า 46/92

ผู้ ห ยั่ ง ล ง สู่ ค ว า ม เ พี ย ร พระโยคาวจรก็ควรยินดีตามมีตามได้ ฉันนั้น เพราะผู้ยินดีตามมีตาม ได้ ย่อมไม่เสื่อม จากศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ และกุศลธรรมทั้งปวง ประการที่ ๓ ธรรมดานกจากพราก ย่อมไม่เบียดเบียนสัตว์ ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรทิ้งไม้ค้อน อาวุธ ควรมียางอาย มีใจอ่อน นึกสงเคราะห์สัตว์ทั้งปวงด้วยเมตตา ฉันนั้น ข้อนี้สมกับพระพุทธพจน์ ใน จักกวากชาดก ว่า ผู้ใดไม่ฆ่า เอง ไม่ให้ผู้อื่นฆ่า ไม่ชนะเอง ไม่ให้ผู้อื่นชนะ ผู้นั้นชื่อว่ามีเมตตาใน สัตว์ทั้งปวง เวรย่อมไม่มีแก่ผู้นั้นด้วยเหตุใดๆ ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๑ แห่งนกกระจอก นั้น เป็นประการใด องค์ ๑ แห่งนกกระจอก คือ ธรรมดานกกระจอก ย่อมอาศัย อยู่ตามเรือนคน แต่ไม่เพ่งอยากได้ของสิ่งหนึ่งสิ่งใดของคน มีใจ เป็นกลางเฉยอยู่ และมากด้วยความจำ ฉันใด พระโยคาวจร เมื่อ เข้าไปถึงบ้านใครแล้วก็ไม่ควรยึดติดในเตียง ตั่ง ที่นั่ง ที่นอน เครื่อง ประดับ เครื่องนุ่งห่ม เครื่องใช้ ของกิน ภาชนะใช้สอยต่างๆ ของสตรี หรือบุรุษในบ้านนั้น ควรมีใจเป็นกลาง ใส่ใจแต่สมณสัญญา* ฉันนั้น ๔๕