มิลินทปัญหา : หน้า 51/92

๕๐ มี ลิ น ท ปั ญ ห า : ฉ บั บ เราอีกเลย ประการที่ ๓ ธรรมดาเต่า ย่อมขึ้นจากน้ำมาผิง แดด ฉันใด พระโยคาวจรก็ฉันนั้น คือเมื่อเลิกจากการ นั่ง นอน ยืน เดินแล้ว ก็ ทำให้ใจร้อนในสัมมัปปธาน* ประการที่ ๔ ธรรมดาเต่าย่อมขุดดินลงไปอยู่ในที่เงียบ ฉันใด พระโยคาวจรก็ฉันนั้นควรทิ้ง ลาภ สักการะ สรรเสริญ แล้วเข้าป่า หาความสงัดอยู่ ข้อนี้สมกับคำของพระอุปเสนเถรเจ้า ว่า พระภิกษุควรอยู่ใน เสนาสนะที่สงัด ไม่มีเสียงอึกทึก มีแต่เพียงหมู่สัตว์ร้าย เพื่อเห็นแก่ ความสงัด ประการที่ ๕ ธรรมดาเต่าเมื่อเที่ยวไป ถ้าได้เห็น สิ่งหนึ่งสิ่งใด หรือได้ยินเสียงอันใด ก็จะหดตีนหดหัวเข้าอยู่ในกระดองนิ่งอยู่ เพื่อ ปกป้องตัวเอง ฉันใด พระ โยคาวจรก็ฉันนั้น เมื่อมีอารมณ์อันน่ารัก ใคร่ภายนอก เข้ามา ก็พึงปิดประตูระวัง สำรวมใจไว้ข้างใน มีสติ สัมปชัญญะ รักษาสมณธรรมอยู่ ข้อนี้สมกับคำของพระพุทธเจ้า ว่า เต่าย่อมซ่อน อวัยวะทั้ง ๕ ไว้ในกระดองของตน ฉันใด พระภิกษุก็ควรตั้งมโนวิตกไว้ให้ดี ไม่ อิงอาศัยอะไร ไม่เบียดเบียน ผู้อื่น ไม่ติเตียนใคร ฉันนั้น