ผู้หยั่งลงสู่ความเพียร มิลินทปัญหา ฉบับผู้หยั่งลงสู่ความเพียร หน้า 32
หน้าที่ 32 / 92

สรุปเนื้อหา

ผู้ ห ยั่ ง ล ง สู่ ค ว า ม เ พี ย ร ข้อนี้พระเถรเจ้าคิดว่า คนมีความต้องการในทางลามก คน เกียจคร้าน คนท้อถอย คนฟังน้อย คนประพฤติไม่ดี คนไม่สงบ อย่า ได้พบเห็นเราเลย ? ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๒ แห่งสุนัขจิ้งจอก นัน เป็นประการใด องค์ ๒ แห่งสุนัขจิ้งจอก ได้แก่ ประการที่ ๑ ธรรมดาสุนัขจิ้งจอก เมื่อได้อาหาร แล้วย่อมไม่ รังเกียจ ย่อมกินจนพอต้องการ ฉันใด พระโยคาวจร เมื่อได้ ภัตตาหารแล้ว ก็ไม่ควรรังเกียจ ไม่ว่าชนิดไหน ควรฉันเพียงเพื่อ ประทังสังขาร ฉันนั้น สมกับคำของพระมหากัสสปเถรเจ้า ว่า เวลาเราออกจากที่พัก ไปบิณฑบาต แม้บุรุษโรคเรื้อนที่กำลังกินข้าว หยิบอาหารด้วยมือที่ เป็นโรคเรื้อนมาใส่บาตรให้เรา เราก็นำไปฉัน โดยไม่รังเกียจ ประการที่ ๒ ธรรมดาสุนัขจิ้งจอก เมื่อได้อาหารแล้ว ย่อมไม่ เลือกว่าด

หัวข้อประเด็น

- ผู้หยั่งลงสู่ความเพียร

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ผู้ ห ยั่ ง ล ง สู่ ค ว า ม เ พี ย ร ข้อนี้พระเถรเจ้าคิดว่า คนมีความต้องการในทางลามก คน เกียจคร้าน คนท้อถอย คนฟังน้อย คนประพฤติไม่ดี คนไม่สงบ อย่า ได้พบเห็นเราเลย ? ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๒ แห่งสุนัขจิ้งจอก นัน เป็นประการใด องค์ ๒ แห่งสุนัขจิ้งจอก ได้แก่ ประการที่ ๑ ธรรมดาสุนัขจิ้งจอก เมื่อได้อาหาร แล้วย่อมไม่ รังเกียจ ย่อมกินจนพอต้องการ ฉันใด พระโยคาวจร เมื่อได้ ภัตตาหารแล้ว ก็ไม่ควรรังเกียจ ไม่ว่าชนิดไหน ควรฉันเพียงเพื่อ ประทังสังขาร ฉันนั้น สมกับคำของพระมหากัสสปเถรเจ้า ว่า เวลาเราออกจากที่พัก ไปบิณฑบาต แม้บุรุษโรคเรื้อนที่กำลังกินข้าว หยิบอาหารด้วยมือที่ เป็นโรคเรื้อนมาใส่บาตรให้เรา เราก็นำไปฉัน โดยไม่รังเกียจ ประการที่ ๒ ธรรมดาสุนัขจิ้งจอก เมื่อได้อาหารแล้ว ย่อมไม่ เลือกว่าดีเลวอย่างไร ฉันใด พระโยคาวจรเมื่อได้อาหารแล้ว ก็ไม่ เลือกว่าดีเลว แต่ยินดีตามได้ ฉันนั้น ๓๑
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More