การฟังคำสั่งสอนและการยินดีรับฟัง : หน้า 30/92

ผู้ ห ยั่ ง ล ง สู่ ค ว า ม เ พี ย ร ประการที่ ๓ ธรรมดาโค ย่อมเต็มใจดื่มน้ำ ฉันใด พระโยคาว จร ก็ควรเต็มใจฟังคำสั่งสอนของพระอุปัชฌาย์ ฉันนั้น ะ ประการที่ ๔ ธรรมดาโคนั้น เมื่อผู้ใดจูงไป ก็ยอมทำตามที่ผู้ นั้นสั่ง ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรยิน ดีรับฟังคำสั่งสอนของพระ ภิกษุด้วยกัน หรือแม้ผู้เป็น อุบาสกชาวบ้าน ฉันนั้น ข้อนี้สมกับคำของพระสารีบุตรเถรเจ้า ว่า ถึงผู้บวชวันนั้นมีอายุ เพียง ๗ ขวบ สอนเราก็ตาม เราก็ยินดีรับคำสอน เราได้เห็นผู้นั้นก็ เกิดความรักและความศรัทธาอย่างแรงกล้า ยินดีน้อมรับว่าเป็น อาจารย์ แล้วแสดงความเคารพอยู่เนืองๆ ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๑ แห่งลานั้น เป็น ประการใด องค์ ๑ แห่งลา คือ ธรรมดาของลานั้น ไม่เลือกที่นอน นอน บนกองขยะก็มี ที่ทาง ๔ แพร่ง ๓ แพร่ง ที่ประตูบ้าน กองแกลบก็มี ฉันใด พระโยคาวจรก็ไม่เลือกที่นอน ฉันนั้น ไม่ว่าจะเป็นการปู แผ่นหนัง ปูหญ้า หรือใบไม้ หรือนอนบนเตียงไม้ หรือพื้นดินก็นอนได้ ข้อนี้สมกับที่พระพุทธเจ้า ตรัสไว้ว่า ภิกษุทั้งหลายในบัดนี้ เปรียบ เหมือนท่อนไม้ ย่อมเป็นผู้ไม่ประมาท และมีความเพียร ๒๙