ผู้ ห ยั่ ง ล ง สู่ ค ว า ม เ พี ย ร : หน้า 18/92

ผู้ ห ยั่ ง ล ง สู่ ค ว า ม เ พี ย ร ประการที่ ๒ ธรรมดานายพรานย่อมมีใจจดจ่อ จ้องจับฝูงเนื้อ พระโยคาวจรก็ควรประคอง เกิดคุณวิเศษต่อไป และรักษาอารมณ์ที่ได้มาอย่างดีแล้วให้ ประการที่ ธรรมดานายพรานย่อมรู้จักเวลา ไหนควรทำ อะไร พระโยคาวจรก็ควรรู้จักเวลา คือควรรู้ว่าเวลานี้เป็นเวลาอยู่ใน ที่สงัด เวลานี้เป็นเวลาออกจากที่สงัด ประการที่ ๔ ธรรมดานายพราน พอแลเห็นเนื้อ ก็เกิดความ ร่าเริงว่าเราจักได้เนื้อตัวนี้ พระโยคาวจรพอได้ความยินดีในอารมณ์ ก็ควรเกิดความร่าเริงใจว่า เราจักได้คุณวิเศษยิ่งขึ้นไป ข้อนี้สมกับคำพระโมฆราชเถรเจ้า ว่า ภิกษุผู้มีความเพียรได้ ความยินดีในอารมณ์แล้ว ควรทำให้เกิดความยินดียิ่งขึ้นไปอีก ด้วย การคิดว่าจะนำไปสู่ธรรมะอันยิ่งต่อไป ? ข้าแต่พระนาคเสน องค์ ๒ แห่งพรานเบ็ด นั้น เป็น ประการใด องค์ ๒ แห่งพรานเบ็ด ได้แก่ ประการที่ ๑ ธรรมดาพรานเบ็ด ย่อมดึงปลาขึ้นมาด้วยเหยื่อ ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรดึงผลแห่งสมณะอันยิ่งใหญ่ขึ้นมา ด้วย ๑๗