ผู้ ห ยั่ ง ล ง สู่ ค ว า ม เ พี ย ร : หน้า 16/92

ผู้ ห ยั่ ง ล ง สู่ ค ว า ม เ พี ย ร ข้าแต่พระนาคเสน ที่ว่าควรถือเอาองค์ ๒ แห่งช่างไม้ นั้น เป็นประการใด องค์ ๒ แห่งช่างไม้ ได้แก่ ประการที่ ๑ ธรรมดาช่างไม้วัดบรรทัดแล้ว จึงถากไม้ ฉันใด พระโยคาวจร ก็ควรวางพระพุทธเจ้าเป็นแบบแผน แล้วยึดศีลเป็น หลักยั่งยืนอยู่บนปฐพี จับเอามีดคือปัญญา ด้วยมือคือศรัทธา เพื่อ ะ ถากกิเลสออก ฉันนั้น * ประการที่ ๒ ธรรมดาช่างไม้ย่อมถากเอาเปลือกนอกทิ้ง เหลือ ไว้แต่แก่น ฉันใด พระโยคาวจรก็ควรถากความเห็นผิดต่างๆ ทิ้ง เช่น สัสสตทิฏฐิ อุจเฉททิฏฐิ” เป็นต้น แล้วถือเอาแต่แก่น คือความเป็น จริงของสังขารทั้งหลายทั้งปวงว่า ไม่มีอะไรเป็นตัวตน ทั้งสัตว์ บุคคล ตัวเขา ตัวเรา มีแต่ความว่างเปล่า อนิจจังทั้งสิ้น ข้อนี้สมกับพระพุทธพจน์ ในสุตตนิบาต ว่า ท่านทั้งหลายควร ปัดเป่าเสียซึ่งความมืด ควรกวาดเสียซึ่งขยะมูลฝอย ควรทิ้งเสียซึ่ง ผู้ไม่ใช่สมณะ แต่ถือตัวว่าเป็นสมณะ ควรทิ้งเสียซึ่งผู้มีนิสัยลามก มีอาจารโคจร ลามก ควรเป็นผู้บริสุทธิ์ อยู่กับผู้บริสุทธิ์ ควรเป็นผู้มี สติ อยู่กับผู้มีสติ * ๑๕