การนั่งอย่างตั้งมั่นในทุกข์ : หน้า 72/107

ตัวนั่งๆ พอถึงตรงนั้น ไม่ว่าทุกข์เขนาจะกล้าแต่ไหน จะเจ็บปวดร้าวแค่ไหน อย่าลืมนะ พี่ร่างกาย ทั้งทุกสิ่ง เอาใจตั้งมั่นไว้กลาง แม้ตอนนั้นยังไม่เห็นก็ตาม แม้ตอนนั้นยังไม่ว่าง ยังมิดๆ หรือเจ็บปวดมาก นิ่งไว้ พี่นั่งๆ ไปเรื่อยๆ พอดวงทุกข์ ดวงเจ็บ ดวงตายมันมา มันดูดเข้าไปกลางน่ะ พูดดูดตรงกลาง เว็บ..ส่วนเลย คราวนี้หยายเจ็บ หายปวด หลอดออกมาเลย เดินตามฐานต่างๆ อย่างรวดเร็ว ปูโบกออกมาข้างนอกเลย ตอนนั้นแข็งใจให้ดีนะ ใจแข็งๆ นะ นิ่งๆ ถ้าลงตัวคนเดียว นะ หรือถ้าอยู่หลายคน ลูกหลานคนไหนมันร้องให้ บอกว่าไปไกลๆ ฉันจะเตรียมตัวตาย เหมือนโยมแว้ว เป็นแม่ชื่อวัดปากน้ำ ท่านมาเล่าให้หลวงพ่อฟัง รูปร่างท่านป้อมๆ เล็กๆ ชอบคุยธรรมะ ตอนหลวงพ่อบวชใหม่ๆ เพราะท่านเข้าวัดตั้งแต่อายุ ๒๕ พอท่านมาคุยก็อายุ ๒๕ ท่านบอก โยมนี้นะเห็นแต่ดวงใสๆ องค์พระโยมนั่งไม่เห็นเลย แต่ดวงใสๆ แน่วเลย โยมก็นอนรวมกับแม่ซึ่งหลายในศาลา ที่หลวงพ่อวัดปากน้ำ เคยใช้สอนธรรมะ