การสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ : หน้า 64/132

เป้นผู้ที่ถือว่าได้ทั้งหมด ใน ลักษณะ ของ นักปราชญ์ เศรษฐี เป็นผู้นำา ผู้มีบุญมาก ด้วยเพื่อนฝูง พี่น้อง บริวาร ถึงตรงนี้หลาย เมื่อถึงเวลานั้น คนที่อ่านเรื่อยมา อาจ สิ่งที่เคยคิดว่าภาคภูมิใจ นักค้านอยู่ในใจว่าจะ เป็นไปได้อย่างไร ใน ว่าได้สร้างแล้ว ในหลายๆ ส่วน จะกลายเป็นเพียงสิ่ง เล็กน้อย เพราะความ นิ่งดูดาย ความไม่ ทุ่มเทในสิ่งที่จะเป็น สุดยอดแห่งชัยชนะ ของมวลมนุษย์ จะขอกลับไปทุ่มเท ย้อนหลังก็ไม่ได้ จะได้แต่น้อยใจ ตนเองว่าทำไมไม่คิด เมื่อกำลังทรัพย์ กำลัง ปัญญานั้นมีน้อยถ้าเป็นเช่นนี้ให้คิดเสียใหม่ ว่า “ใจ” เป็นตัวสำเร็จ ใจคิดตั้งจิต ปรารถนา ใจวางไว้ ณ จุดศูนย์กลางกาย ไม่นานโอกาส และช่องทางจะเข้ามาหาเอง เพียงขอให้คิดเสมอว่าต้องทำให้ได้ ไม่ได้ ด้วยเงินก็ด้วยปัญญา ไม่ได้ด้วยปัญญาก็ ด้วยแรงกาย ไม่ได้ด้วยแรงกายก็ได้ด้วย แรงใจ แต่ต้องคิดจริง ปรารถนาจริง รู้สึกจริง เช่นนี้โอกาสอันเหมาะสมแก่ตน จึงจะเข้ามา แล้วจะพบว่า “สำเร็จ” ได้ดัง ปรารถนาจริง แล้วทำไมต้องช่วยกันสร้างมหา ธรรมกายเจดีย์นี้ให้เสร็จ และเสร็จ ทันท่วงที เพราะทุกวันนี้ภาวะเภทภัย ไม่ทุ่มเท สุดท้ายก็จะ เกิดอยู่ไม่เว้นแต่ละวัน ต่อสัญญาณ ได้แต่ความพอมี พอได้ หมดโอกาส ขึ้นไปเป็น อันตรายจะมาถึงประเทศชาติ ชาติตระกูล ครอบครัว พี่น้อง และบริวาร ซึ่งนั่นเป็น เพราะมนุษย์หรือบุคคลทั้งหลายไม่รู้ว่า ได้ทำตัวให้ไม่สอดคล้องไปกับพลังแห่ง ไม่ใช่พลังที่พาตนพ้นเภทภัยได้ แม้มี ร่างกายที่แข็งแรงเพียงใดก็ไม่อาจพ้นภัย เหล่านี้ได้ อาจไม่มีโอกาสจะใช้ ร่างกายที่สูอุตส่าห์ฟูมฟักมาเสียด้วยซ้ำ การสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ให้ แล้วเสร็จ เท่ากับเป็นการสร้างสัญลักษณ์ แห่งจักวาลว่าทั้งหมดที่เป็นเครือข่าย แห่งลมปราณ อันเป็นจุดกำเนิดของชีวิต นั้นล้วนอยู่ในธรรมธาตุเดียวกันกับ อายตนะนิพพาน ผู้ควบคุมพลังแห่ง จักรวาล พลังส่งกลับมาสู่บุคคล สู่มนุษย์ ทั้งหมายจึงเป็นพลังความดีงามแห่ง ความสุขสดใส และชัยชนะเท่านั้น ผู้ใดสอดลงทั้งหมดของชีวิตลงไป ในการสร้างงานชิ้นนี้ ไม่ว่าจะอยู่ ณ จุด ใด ย่อมจะเป้นผู้ที่ได้รับความสมบูรณ์ อย่างยิ่งในภาวะแห่งการเกิดมาเพื่อสร้าง บารมี ได้รับความสมบูรณ์ทุกด้าน อีกทั้ง ยังได้การเป็นบุคคลสำคัญ เป็นผู้นำ และ “ผู้นำในหมู่ผู้นำ ศูนย์กลาง กล่าวคือ มิได้สร้างความดี ทุกอย่างที่เป็นกำเนิดของสุขจริงทั้งปวง ผู้มีบุญ” ซึ่งสุดที่จะสาธยายให้เข้าใจได้แจ่มชัดถึง มิได้อยู่ในศีลให้เต็มที่ และมิได้วางไว้ไว้ ณ นิพพาน จึงไม่ว่าจะเรียนรู้พลังใดๆ หาก ความท่มเทน จุดศูนย์กลางกายเพื่อต่อสายใยสู่อายตน ความสมบูรณ์แห่งความสำเร็จที่เกิดจาก กัลยาณมิตร 5 สิงหาคม ๒^®