การเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 20/132

ต้องน้อมเอาใจไป หยุดนิ่งซ้ำแล้วซ้ำอีก ที่ศูนย์กลางกายฐาน ที่ ๓· เท่านั้น จึงจะ เข้าถึงธรรมกายได้ ถ้าเอาใจไปหยุดนิ่งที่อื่น ย่อมไม่มีโอกาสเข้าถึง หาได้เคลื่อนคล้อยลอยตาเช่นดวงอาทิตย์ ไม่ ธรรมกายของพระองค์ก็จึงยิ่งสว่าง ทำให้ยิ่งทรงเห็นทรงรู้เข้าไปไม่มีที่สิ้นสุด ฉะนั้นอาสวกิเลสทั้งหลายจึงถูกท่าลายลง ได้อย่างถาวร ไม่สามารถย้อนกลับมามี ฤทธิ์มีอำนาจเหนือใจของพระองค์ได้อีก ต่อไป กิเลสทั้งหลายจึงละลายหายสิ้นไป ด้วยอาการฉะนี้ เรียกว่าทรงบรรลุ อาสวักขยญาณ ซึ่งพระองค์ได้ตรัสอาการ ที่พระองค์ตรัสรู้อาสวักขยญาณไว้ในโพธิ ราชกุมารสูตรว่า “เราย่อมรู้ชัดตามเป็นจริงว่า นี่ทุกข์ นี่เหตุแห่งทุกข์ ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์ นี่ทางให้ถึงความดับไม่มีเหลือแห่งทุกข์ และเหล่านี้เป็นอาสวะทั้งหลาย นี้เหตุแห่ง อาสวะทั้งหลาย นี้ความดับไม่เหลือแห่ง อาสวะทั้งหลาย นี้เป็นทางให้ถึงความดับ ไม่มีเหลือแห่งอาสวะทั้งหลาย เมื่อเรา รู้อยู่อย่างนี้ เห็นอยู่อย่างนี้ จิตก็พ้นจาก กามาสวะ ภวาสวะ และอวิชชาสวะ ครั้น จิตพ้นวิเศษแล้ว ก็เกิดญาณหยั่งรู้ว่าจิด พ้นแล้ว เรารู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์จบแล้ว กิจที่ต้องทำ ได้ทำ สำเร็จแล้ว กิจอื่นที่ต้องทำ เพื่อความ (หลุดพ้น) เป็นอย่างนี้ มิได้มีอีก ราชกุมาร! นี่เป็น วิชชาที่ ๓ ที่เราได้ บรรลุแล้วในยามปลายแห่งราตรี” ด้วยการทั้งเห็นทั้งรู้เท่าทันกิเลส อาสวะทั้งหลายด้วยดาของธรรมกาย ธรรมกายโดยเด็ดขาด สิ้นไปได้ ดังที่ได้กล่าวมาข้างต้นนี้เอง มากมาย นอกจากนี้ พระเดชพระคุณหลวง พ่อวัดปากนํ้ายังได้กรุณา ให้เราเห็นต่อ ไปว่า เหตุแห่งการตรัสรู้ธรรมของ พระองค์นั้น คือทรงเจริญสมาธิภาวนา อย่างชนิดเอาชีวิตเป็นเดิมพันทีเดียว และทรงค้นพบว่าต้องน่า ใจมาหยุดที่ “ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗” ที่เดียวเท่านั้น จึงจะสามารถเช้าถึงธรรมกายได้ และ ต้องอาศัยธรรมกายภายในเท่านั้นจึงจะ ปราบกิเลสในใจให้หมดสิ้นไปได้ หรือจะ พูดให้ง่ายๆ ไปกว่านี้ ก็ต้องบอกว่า “พระองค์ทรงค้นพบวิธีเข้าถึงธรรมกาย ได้ด้วยพระองค์เอง ว่าต้องน้อมเอาใจไป หยุดนิ่งซ้ำแล้วซ้ำอีกที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เท่านั้น จึงจะเข้าถึงธรรมกายได้ ถ้า เอาใจไปหยุดนิ่งที่อื่นย่อมไม่มีโอกาส เข้าถึงธรรมกายโดยเด็ดขาด และต้อง อาศัยธรรมกายภายในเท่านั้นจึงจะ สามารถปราบกิเลสให้หมดสิ้นเชื้อไม่ แล้วสามารถกำจัดทำลายกิเลสจนหมด พระองค์จึงทรงได้พระคุณนามว่า อรหัง เหลือเศษไปได้ หากยังไม่เข้าถึง เป็นผู้ไกลจากกิเลสอย่างสิ้นเชิง และเป็น ที่มาของพระพุทธคุณประการอื่นๆ อีก ธรรมกายไม่มีทางหมดกิเลสเป็นพระ กัลยาณมิตร 6 สิงหาคม ๒๕®๑