การสร้างบุญและการพิสูจน์ความเชื่อ : หน้า 82/132

ในยมโลกจะได้บันทึกแต่เรื่องดีๆ ตายไปย่อมปลอดภัย หรือบางทีอาจให้ประโยชน์ในชาตินี้ ถึงกับต่ออายุได้ อย่างที่เล่า ชีวิตไม่ขาดทุนแล้วค่ะ แม้ว่าเรื่องเหล่านี้จะ ไม่มีจริง ชีวิตก็ไม่ขาดทุนอยู่ดี เพราะคนที่ท่าแต่ความดี ย่อมไม่มีศัตรู ไม่มีเวรภัยกับใคร ในขณะมีชีวิตอยู่ ย่อม อยู่ร่มเย็นเป็นสุข ไม่มีเรื่องเดือดร้อนนอนเป็นทุกข์ เหมือนเหล่าผู้สร้างบาปอกุศล อย่างไรก็ดี ขณะที่เชื่อแล้ว ก็ไม่ควรพอใจเพียง แค่นั้น ต้องเพียรหาทางพิสูจน์ไปพร้อมกับการสร้างบุญ กุศล อย่างเรื่องนรกสวรรค์ ยมโลก ยมทูต พญายมราช เป็นเรื่องที่สามารถพิสูจน์ได้ด้วยการทำความเพียรทางจิต ฟิกสมาธิให้ได้อภิญญาก็จะรู้เห็นสิ่งเหล่านี้ตามความเป็น จริง ไม่ควรรอฝึกสมาธิจนพิสูจน์ได้ จึงเริ่มทำความดี เพราะอาจฟิกเท่าใดก็ไม่เห็นสักที หรือไปเห็นเอาตอน ใกล้ตาย จะเหลือเวลาแค่ไหนให้ทำกุศลกรรม แต่ถ้าคุณถามว่าทำไมจึงเชื่อ ก็ต้องตอบว่า ป่าเชื่อเพราะพิสูจน์ได้เองว่าสิ่งเหล่านี้มีอยู่ทั้งภาคปฏิบัติ และในตำรามีดรงกัน ป้าจึงไม่ยอมเสียเวลา ทำความดีที่ เป็นบุญกุศลอะไรได้ รีบทำทันที เรื่องสร้างองค์พระประจำตัวให้พญายมราชทั้ง ๓๒ องค์ ตลอดจนท้าวมหิทธิกะ ท้าวจาตุมหาราช ท้าว สักกเทวราช อดีตพระมหากษัตริย์และบริวาร ฯลฯ เหล่านั้น ที่ป่าชักชวนพวกเราร่วมกันทำบุญสร้างอุทิศให้ ไม่ใช่ป้าลือเป็นความจำเป็นยิ่งยวดอันใด เพราะท่าน เหล่านั้นก็มีบุญของท่านเองเสวยสุขอยู่แล้ว ยังมีหน้าที่ ช่วยดูแลเหล่ามนุษย์ผู้สร้างกุศลซึ่งท่าให้เป็นบุญเพิ่มแก่ ท่านอีก แต่ที่ป่าชักชวนพวกเราร่วมกันท่าบุญให้ จุด ประสงค์แท้จริงของป่าดื้อต้องการให้พระมหาเจดีย์ ของเราเสร็จเร็ว ๆ ท่าบุญสร้างให้ตนเองก็แล้ว วงศาคณาญาติตลอดจนผู้มีบุญคุณ ครูบาอาจารย์ ใคร ต่อใครก็แล้ว เจดีย์ยังไม่เสร็จเสียที ยิ่งเงินบาทมาลอยตัว ข้าวของแพงลิบลิ่ว ค่าใช้จ่ายสร้างเจดีย์ต้องเพิ่มตาม ป้าก็หาอุบายชวนพวกเราสร้างให้เทพยดาองค์นั้นองค์นี้ ไปตามเรื่อง ให้วัดได้เงินมากๆ ก็แล้วกัน นึกไม่ถึงท่านเหล่านั้นได้รับผลบุญกันจริงๆ นี่ เป็นครั้งที่สองแล้วที่ป่าทราบข่าวเรื่องพญายมราชได้รับ ผลบุญ ครั้งแรกหลายคนคงจำได้ ที่ท้าวมหิทธิกะ (พระ ราชาเมืองเปรด) ให้คนมาบอกป่าว่า พญายมราชและ เหล่าบริวารได้รับบุญที่คณะเราสร้างองค์พระให้ พากัน ดีใจได้เลื่อนชั้นไปเป็นเทวดาสูงชัน ก็พากันแห่แหน ขบวนแล้วขบวนเล่าผ่านดินแดนของท่าน (เวลานี้สร้าง องค์พระให้พญายมราชไปได้ ๒๑ องค์) ท้าวมหิทธิกะก็ เสามอง ปรารถนาบุญอย่างนั้นบ้าง จึงส่งข่าวมาบอก ป่าก็รวบรวมสร้างให้ไปแล้ว ครั้งก่อนพญายมราชไม่ได้ บอกป่าด้วยตนเอง ท้าวมหิทธิกะเป็นผู้บอกให้ทราบ เมื่อคณะของเราสร้างองค์พระให้พญายมราชไปประมาณ ©๙ องค์ ท่านส่งข่าวมาให้ป่าทราบเพียงขอให้ช่วยจารึก ชื่อว่าเป็นพญายมราชประตูนรกทิศใด ขุมนรกไหน ป่า คิดดูแล้วชื่อจารึกคงจะยาวเนื้อย เช่น พญายมราช ประตูนรกทิศตะวันออกขุมสัญชีวนรก ตัวอักษรคงจะ เรียงกันยาวเกินฐานองค์พระที่ใช้จารึก จึงสั่งตอบท่าน ไปว่า “ให้ท่านคณะพญายมราชตกลงกันเองก็แล้วกัน องค์ ใดควรใต้ก่อนใต้หลัง ป่าหรินจารึกชื่อให้แค่ พญา ยมราชองค์ที่เท่าไร เท่านั้น” ท่านพญายมราชทั้งหลายคงตกลงกันได้ ไม่เห็น สั่งความอะไรบอกมาอีก ป่าได้รับบริจาคจากพวกเรา คนละเล็กละน้อย บางทีหลายเดือนกว่าจะครบหมื่น น่า ไปทำบุญสร้างองค์พระให้ ยังคงจารึกชื่อว่า พญา ยมราชปัจจุบันองค์ที่... เวลานี้เหลืออยู่อีกถึง ๑๐ องค์ เกรงอยู่เหมือนกันว่าเจดีย์จะสร้างเสร็จก่อน ท่าบุญให้ พญายมราชไม่ครบ ใครคิดจะช่วยป้าสร้างให้เสร็จเร็วๆ ก็เชิญค่ะโดยเฉพาะคนที่รู้ตัวดีว่าทำเรื่องเฉียดๆ แถวนั้นไว้ รีบไปหาป้านะคะ เรื่องที่คุณสว่างไปยมโลก ทำให้ป่าทราบว่า เหล่าพญายมราชและบริวารไม่ได้อนุโมทนาบุญเฉพาะ องค์พระที่เราจารึกชื่อให้เท่านั้น แต่อนุโมทนาบุญทุก องค์ทุกครั้งที่เราอุทิศไป ยังอนุโมทนาบุญอื่นๆ ที่เรา กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕^