ข้อความต้นฉบับในหน้า
66
ถ้าฝังไม่ถึงที่สุดของตัวแล้วก็หวานเลย เขาจะดองบังคับ
บัญชาแกท่าเดียวเท่านั้นแหละ แกจะต้องเป็นบ่าวเป็นทาส
•ของเขา เวลามีพญามาวมาบังคับใช้สอยเป็นปาวเป็นทาส
เขา เขาจะใช้ทำอะไรทำได้ ให้ค่า ให้ดี ให้ชก ให้มา ให้ทัน
แกงก็ได้
"
ให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้เข้าไปแต่งหละ เสียใจหละ ไม่สมเจตนา ก็เสียใจหละ
ดีใจเสียใจแลบเข้าไปแล้วเป็นขุ่นมัวทีเดียว ประเดี๋ยวก็ต้องถอยออกมา ที่นี้ก็ฝัน
ไม่ได้ก็ต้องเลิกกัน เพราะฉะนั้นความดีใจเสียใจนี้ร้ายนัก ไม่ใช่ร้ายแต่เมื่อเวลาปฏิ
บัตธรรม เห็นธรรมอย่างนี้นะ ถึงเวลาเราดีๆ อยู่ อ้ายความดีใจเสียใจนี่แหละ
ที่ทำให้ต้องกระโดดน้ำตาย กินยาตาย ผูกคอตาย ดีใจเสียใจนี้แหละมันเต็มขีด
เต็มส่วนของมัน บังคับอย่างนี้ เพราะฉะนั้นความดีใจเสียใจ เป็นมารร้ายทีเดียว
ถ้าว่าใครให้เข้าไปอยู่ในใจบ่อยเข้าก็หน้าดำคร่ำเครียด ร่างกายไม่สดชื่นละซิ
เศร้าหมองไม่ผ่องใสหรอก เพราะอะไรเพราะดีใจเสียใจบังคับมัน ทำให้เดือดร้อน
หน้าดำคร่ำเครียดทีเดียว บางคนไม่อ้วน ผอมเป็นเกลียวทีเดียว เพราะความดีใจ
เสียใจทั้งหมดอยู่ที่มัน ไม่ปล่อยมันไป ถ้าว่าทำให้สบายสดชื่นให้ชื่นใจ เย็นอกเย็น
ใจ สบายใจ จะมั่งมีดีจนอย่างไรก็ช่าง ทำใจให้เบิกบานไว้ ร่างกายมันก็ชุ่มชื่นสา
มชื่นสบาย
นี่อ้ายดีใจเสียใจมันฆ่ากายมนุษย์อยู่อย่างนี้ กายมนุษย์ละเอียดก็ฆ่า กายทิพย์ก็ฆ่า
กายทิพย์ละเอียดก็ฆ่า ฆ่าทั้งนั้นทุกกาย ความดีใจเสียใจต้องคอยระวังไว้ให้ดี
ท่านจึงได้สอนนักว่า ให้ทำความดีใจและเสียใจในโลกเสียให้พินาศ
ดีใจเสียใจในโลกนะ ดีใจเสียใจในอัตตภาพร่างกาย โลกนั้นคือ
ขันธ์ ๕ นี้แหละ ร่างกายอันนี้แหละเป็นตัวโลกสำคัญนัก เขาเรียกว่า
สัตวโลก โอกาสโลก ขันธโลก สัตวโลก โอกาสโลก ก็ว่าง ที่ว่างๆ
เหล่านี้ที่ว่างๆ ดิน น้ำ ไฟ ลม ที่ว่างๆ เหล่านี้เขาเรียกว่า โอกาส
โลก ขันธโลก ก็เป็น รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ อัน
เดียว สัตว์โลก ที่อาศัยขันธ์นั้นแหละ ที่ไปเกิดมาเกิด เป็นกายๆ
นี้แหละ เข้าไปในกายข้างในนี่เป็นสัตว์ทั้งนั้น เป็นชั้นๆ ๆ เข้าไป
มกราคม ๒๕๔๑
๒๓
วารสารกัลยาณมิตร