การทำบุญและการสร้างบารมี : หน้า 93/132

ไม่มีแรงพอที่จะยกแขนขึ้นมาได้เนื่องจากขาดอาหาร และก็ต้องนั่งเฉยๆ อยู่อย่างนั้นจนกว่าจะตายไป นั่น ฟังแล้วสงสารและนึกว่า นี้ไม่ใช่อดมื้อกินมื้อแล้ว เค้า เรียกอดทุกมื้อเลย อดจนดายจริงๆ แล้วนุ่นก็เคยดูภาพ ที่ชนะการประกวดรางวัลพูลิตเซอร์ (เรียกชื่ออย่างนี้ เปล่าคะ ชักไม่แน่ใจ) เป็นภาพเด็กที่ผอมมากๆ เนื่องจาก ไม่มีอาหารทานเหมือนกัน ซี่โครงขึ้นเป็นแถวและไม่ ไกลจากเด็กนั้น มีแร้งเกาะขอนไม้มองเด็กอยู่ รอ เวลาที่เด็กจะตายกลายเป็นอาหารของมัน นี่อดอยาก กันขนาดนี้เลยค่ะแม่ โชคดีที่ประเทศเราอุดมสมบูรณ์ ไม่ แห้งแล้งจากทรัพยากรขนาดนั้นนุ่นเห็นภาพเด็กที่อด อยากแล้วก็สงสาร และนึกกลัวว่าจะไปเป็นแบบนั้น สงสัยว่าอดีดชาติเขาคงไม่เคยทำบุญทำทานกันแน่เลย เห็นอย่างนี้แล้วก็อยากจะทำบุญให้มากๆ จะได้มีบุญ ดึงดูดทรัพย์สมบัติให้เราไม่ยากจนและน่ามาสร้างบารมี ต่อไป เหมือนกับในเพลงสวนกระแส ท่อนที่ว่า “เงินทอง _ กราคม ๒๕๔๑ วารสารกัลยาณมิตร