การทำใจให้หยุด : หน้า 48/132

ของใจที่หยุดนั่น หยุดในหยุด ๆ นั่นทีเดียว นั่นปัสสัทธิ ระงับซ้ำเรื่อยลงไปในแน่นหนาลงไว้ไม่คลาดเคลื่อน ปัสสัทธิ นั่นคงอยู่ที่ใจหยุดนั่น ไม่ได้เป็นสองไปเป็นหนึ่งที เดียว นั่นเรียกว่า สมาธิ (ลัมโพชฌงค์) ทีเดียว นั่นแหละ พอสมาธิหนักเข้าๆ หนึ่งเฉย ไม่มีสองต่อไป นี่ เรียกว่า อุเบกขา (สัมโพชฌงค์) เข้าถึงหนึ่งเฉยแล้ว อุเบกขาแล้ว นี่องค์คุณ ๗ ประการอยู่ทีเดียวนี่ อย่าให้เลอะ เลือนไป ถ้าได้ขนาดนี้ ภาวิตา พหุลีกดา กระทำเป็นขึ้นแค่นี้ กระทำให้ มากขึ้น ท่านในกาลทุกเมื่อ ความจริงอันนี้ ถ้ามีจริงอยู่อย่างนี้ละ รักษาเป็นแล้ว รักษาโพชฌงค์เป็นแล้ว อธิษฐานใช้ได้ ทำอะไรใช้ได้ โรคภัยไข้เจ็บแก้ได้ ไม่ต้องสงสัยละ นั่นเป็นวิธีการรักษาโรค การต่อสู้กับความเจ็บที่มี กล่าวไว้ในพระไตรปิฎกว่าต้องทำด้วยโพชฌงค์ ๗ ที่ หลวงพ่อวัดปากน้ำได้อธิบายไว้อย่างชัดเจนแล้ว คือการ ทำใจให้ “หยุด” นั่นเอง เป็นการเอาชนะมารในเรื่อง ความเจ็บได้ขั้นหนึ่ง ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ได้กล่าว ยืนยันไว้ในมารสูตร (อยู่ในสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค) ถึงการเอาชนะมารด้วยโพชฌงค์ ๗ ไว้ดัง "ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงมรรคาเป็นเครื่อง ย่ำยีมารและเสนามารแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจง สํวตดนดิ ย่อมเป็นไปพร้อม นี้ อภิญฺฌาย เพื่อรู้ยิ่ง นิพฺพานาย เพื่อสงบ ระงับ โพธิยา เพื่อความตรัสรู้ ฟังมรรคานั้น ด้วยความกล่าวสัตย์อันนี้แหละ ขอความสวัสดีจงมีแก่ ก็มรรคาเป็นเครื่องย่ำยีมารและเสนามารเป็นไฉน ร้อนบหายด้วยเพลงแลกและทางวิ่งและกา โรคกลางของ การ ทำใจให้ “หยุด” นั่นเอง เป็นการ ระบบราชกร พระกาลแทนเรา นที่ใหน ตระนิมิตรแล้วก็พ เอาชนะมารในเรื่องความเจ็บได้ขั้นหนึ่ง หากตาจากพระมาน ผลก ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ได้กล่าว พระบรมกรเศกแลในพระอาท การเมือง ยืนยันไว้ในมารสูตร ถึงการเอาชนะมาราดมาลัย ซึ่งกากมัน ไทยบรอยพระบาทลับม ด้วยโพชฌงค์ ๗ 29-5 ประการพวกทั้งสองได้เห็นก็เสื่อมเล็กสามาร พระพุทธอุปกาก พระเวทะเลส วารสารกัลยาณมิตร ๔๖ มกราคม ๒๕๔๑