การกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศล : หน้า 33/132

กรวดนำอุทิศส่วนกุศล ได้ บุญที่เราทำก็เหมือนกัน เรา หลวงพ่อคะ หลังจากที่ ทำทีละเล็กละน้อย บุญก็สะสม ตักบาตรแล้ว เราต้องการกรวดน่า กลายเป็นบุญใหญ่ เป็นห้วงบุญ อุทิศส่วนกุศลแต่เณะนั้นหาน่า) เหมือนห้วงน้ำใหญ่ได้ สําหรับกรวดน่า ไม่ได้ เราจะทำ อย่างไรดีคะ? ทรมานต่อไปอย่างนั้นหรือ แม้ไม่เป็นทุกข์อะไร แต่ก็ไม่ดีขึ้น เพราะ ฉะนั้นตั้งแต่ปูย่า ตาทวดของเรา จึง นิยมกรวดน้ำหลัง จากทำบุญทำทาน ทุกครั้งไป แต่ถ้าขณะ นั้นเราหานําไม่ได้ ปู่ย่าตา ทวดสอนไว้ว่าให้นึกอุปมา ขึ้นมาในใจว่าบุญที่เราท่านี้ เหมือนอย่างกับสายน้ำใหญ่ หรือ สายฝน ขอให้สายบุญนี้จงไปถึง แก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว จะเป็นผู้ที่ เรารักเคารพ เราคิดถึงก็ตามที แต่มีข้อแม้ว่าขณะที่นึกถึงผู้ที่เรา ต้องการจะกรวดน้ำให้นั้นใจต้อง ไม่ฟุ้งซ่าน เมื่อใจเป็นสมาธิสงบ ประการที่สอง สายน้ำนั้นแม้ อยู่ในที่ไกลๆ ห่างจากทะเลเป็น ถึงจะอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้ที่ ล่วงลับไปแล้วได้ การกรวดน้ำ เป็นเรื่องที่ดี เพราะเป็นน้ำใจของ ร้อยเป็นพันกิโลเมตร เมื่อได้ นิ่งลงไปแล้ว เราก็นึกอุทิศให้บุญ จังหวะไม่มีเขื่อนไม่มีฝายมา กุศลนี้ถึงแก่เขา ถ้าเขาอยู่ใน ขวางกั้น ก็ไหลไปจนกระทั่งถึง สภาพที่เหมาะสมก็จะได้รับ เราที่จะแบ่งบุญกุศลให้แก่คนอื่น ทะเลใหญ่ได้ บุญก็เหมือนกัน หาก เหมือนกันเหมือนเราส่งคลื่นวิทยุ เขาบ้างเวลากรวดน้ำเทน้ำ เขา เราทำบุญอยู่ในโลกมนุษย์นี้ถ้า ไปในอากาศ ถ้าใครเปิดเครื่อง อุปมาในใจว่าอย่างนี้กันคือ น้ำ ตั้งใจอุทิศส่วนกุศลผลบุญไปให้ผู้ที่ ไว้ก็ย่อมได้รับได้ยินเสียงที่ส่งไป กับบุญมีลักษณะที่คล้ายกันอยู่ ดายไปแล้ว แม้อยู่คนละโลกกับ สองประการ ประการแรก น้ำนั้นสามารถ สะสมรวมตัวกันได้ จากทีละหยด เรา เขาก็สามารถที่จะรับส่วนบุญ ได้และเป็นสุขยิ่งๆ ขึ้นไป แต่ถ้า สำนวนชาวบ้านเขาเรียกว่าการ กรวดแหง เราไม่ตั้งใจอุทิศส่วนกุศลนี้ให้เขา บวาเพราะยากจน มา ทีละหยาด เช่นน้ำค้าง น้ำฝน ก็ เขาก็ไม่ได้รับถ้าเขาอยู่ในสภาพ สามารถทำให้น้ำเต็มตุ่ม เต็มโอ่ง ทุกข์ทรมานอย่างไร ก็ยิ่งทุกข์ อาศัยข้าววัดกิน หลวงพ่อครับ ทําไมการบวช มกราคม ๒๕๔® ๓๑ วารสารกัลยาณ คร