การทำสมาธิและการช่วยเหลือ : หน้า 76/132

คิดท่าใจว่างก็สำเร็จ คนเราเวลาเจ็บไข้ใจจะทุรนทุราย ลานั้นข้าพเจ้าเชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่ง เพราะยังทำ กระสับกระส่าย ไม่ยอมหยุดนิ่ง จะบอกให้ว่างเลิกยึดตัว สมาธิมองเห็นเองไม่ได้ เพียงแต่สบายใจที่คิดว่าได้ช่วย ตนใจไม่ยอมทำตามแน่นอน เหลือผู้มีบุญคุณดีที่สุด ข้าพเจ้ารู้สึกเป็นห่วงคนเจ็บ ว่าตายแล้วจะตกนรก จึง อย่างไรก็ตาม ความที่ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าคนธรรมดา ชวนเพื่อนผู้เป็นเจ้าของที่ดินสร้างวัดพระธรรมกายไป ไปใช้ให้คนมีสมาธิจิตสูงดูโน่นท่า นี่เป็นบาป ข้าพเจ้าก็ กราบปรึกษาคุณยายอาจารย์ท่านอยู่ที่บ้านธรรมประสิทธิ์ แอบไปใช้เด็กเล็กๆ อายุ 4 ขวบที่สามารถทำสมาธิได้ วัดปากน้ำภาษีเจริญ เวลานั้นพระเดชพระคุณพระราช ผู้หนึ่งไปสู่ผู้ตายว่าตอนตายแล้วไปไหน เป็นอย่างไร เพื่อ ภาวนาวิสุทธิ์ หลวงพ่อของเราท่านบวชแล้วนั่งฟังค่า ข้าพเจ้าจะได้เชื่อคุณยายอาจารย์โดยสนิทใจ ช่างเป็น บอกเล่าของเราสองคนอยู่ด้วย บาปแท้ๆ ครูบาอาจารย์บอกให้ ไม่เชื่อ จะไปขอเชื่อเด็ก เป็นตัวอย่างที่เลวมาก บาปมากด้วย ลบหลู่ผู้มีธรรมนี้ เป็นสันดานคนดื้อของข้าพเจ้า ใครอย่าได้เอาอย่าง ทันทีข้าพเจ้าก็เห็นทั้งสองท่านหลับตา นั่งนิ่งทำ สมาธิพร้อมกัน เสียงหลวงพ่อ พูดสั่งคุณยายอาจารย์ ด้วยข้อความยาวมากซ้ำๆ เป็นภาษาไทยแต่ข้าพเจ้าไม่ ก็เป็นเรื่องแปลก เด็กไม่รู้เรื่องอะไรมาก่อนเลย เพียง ทราบความหมายเลย สักครู่คุณยายอาจารย์ตอบว่า “ยาย บอกชื่อคนตาย เด็กก็เห็นภาพในสมาธิบอกว่า คนตาย แก้สะอาดแล้ว โชคดีที่มาบอกทัน เพราะข้างล่างกำลัง กำลังจะไปนรก คุณยายอาจารย์ไปช่วยไว้ทัน ตอนนี้ไป มาจับตัว ต่อจากนั้นคุณยายอาจารย์ก็ทำสมาธินิ่งไปอีก อยู่ที่สวรรค์ชั้นต้นที่วิมานมีสมบัติอยู่บ้าง มีรถถึง ๗ คัน พักใหญ่ จึงลืมตาออกจากสมาธิบอกข้าพเจ้ากับเพื่อนว่า แต่มีอาหารกินน้อยมาก เพราะตอนเป็นมนุษย์ใส่บาตร “คนนี้มีบาปหนักหลายอย่าง กำลังจะสิ้นใจไปนรก ปีละครั้งเดียวในวันคล้ายวันเกิด ขณะนี้กำลังอ่าน ยายไปช่วยไว้ทัน แก้ไขให้จิตใจผ่องใส นึกถึงบุญกุศลได้ ดอนนี้ยายช่วยพาไปอยู่ที่สวรรค์ชั้นจาตุมแล้ว เขาทำ บุญไว้บ้างเหมือนกัน จึงมีวิมานอยู่มีข้าวของเครื่องใช้ หลายอย่าง มีรถใช้หลายคัน” วารสารกัลยาณมคร ๗๔ มกราคม ๒๕๕๔๑ หนังสือของหลวงพ่อวัดปากน้ำที่ข้าพเจ้าว่า ไปให้อ่าน เมื่อนอนเจ็บ ข้าพเจ้าก็สงสัยว่าหนังสือไปสวรรค์ได้อย่างไร เด็ก ชี้แจงว่า เป็นหนังสือละเอียด ข้าพเจ้าเข้าใจ หมายถึง