นัยที่สำคัญที่สุดของสุคโต : หน้า 17/132

นัยที่สําคัญที่สุดของสุคโต คือ ทรงดำเนินทางจิตไปได้อย่าง กต้อง คือ ดำาเนิน ไปทางศีล สมาธิ ปัญญา การจะหมดกิเลสไปพระนิพพานได้ ไม่ใช่เดินด้วยเท้า ต้องดำเนิน ทางจิตเท่านั้น การจะแก้ไขตนเองก็ตาม จะต้องเริ่มที่จิตทั้งสิ้น ล้าแก้ไขที่อื่นไปดีไม่ได้ ถึงขนาดดกศูนย์แล้วกลับเป็นโสดา เรียกว่าทรงพระดำเนินงาม บันบุคคลแล้วเป็นสกทาคา อนาคา สุนทรฐาน คดตตา ที่ว่าสุคโต โดยทำนองเดียวกัน จนธรรมกาย เพราะอรรถว่าไปสู่ที่ไหนดีที่นั่น ดัง อนาคาตกศูนย์จึงเป็นพระพุทธเจ้า เช่นครั้งเมื่อเมืองไพสาลีเกิดไข้ทร อย่างนี้ก็เรียก สุคโด พิษระบาดไปทั่วเมือง ผู้คนล้มตาย อีกนัยหนึ่งว่า เขม์ ทิส0 คานมา กันมากจนหาคนจะเก็บศพจะฝังไม่ โน แปลว่า ไปอยู่สู่แดนอันเกษม ได้ถึงกับปล่อยให้เน่าคาเรือน พวก กล่าวคือนิพพาน คือเมื่อธรรมกาย เจ้าลิจฉวีประชุมกันให้ไปเชิญพระ เพ่งเล็งถูกส่วนตกศูนย์ มีอายตนะ องค์ พระองค์มาถึงฝั่งแม่น้ำข้าง อีกอย่างหนึ่งที่เรียกว่า อายตน หนึ่งเป็นเวลาเย็นแล้ว จึงทรงประ นิพพานดึงดูดธรรมกายที่ตกศูนย์ ทับยับยั้งอยู่ ในคืนนั้นเทวดาทั้งหลาย นั้นเข้านิพพานอยู่เนืองนิจ แม้ใน รู้ว่ารุ่งขึ้นพระศาสดาจะเสด็จข้ามฟาก ขณะมีพระชนม์อยู่ ชื่อว่า ไปอยู่ แดนเกษมประการหนึ่ง เมื่อจะดับ ขันธ์พระองค์เข้าสมาบัด อายตน นิพพานดึงดูดเข้าสู่นิพพานไป นี่ก็ เรียกว่า ไปสู่แดนอันเกษม งอยู่ใน ความหมายว่า สค โด สุคโตที่แปลว่า ทรงพระดำเนิน งาม หมายถึงว่าเมื่อครั้งจะทรงดำ- เนินไปโปรดพระปัญจวัคคีย์ยังป่าอิสิ ปดนะนั้น ทรงเดินไปด้วยย่างพระ บาท มีฉัพพรรณรังสีรุ่งโรจน์จนแม้ แต่ว่าสัตว์จตุบททวิบาทที่มาแลเห็น ก็งงวันหยุดนิ่งตะลึงไปไม่ได้ อย่างนี้ กรกฎาคม ๒๕๔๑ ๑๕ วารสาวกัลยาณมดร