การต่อสู้ของพระเจ้ามหาสีลวราช : หน้า 92/132

พระเจ้ามหาสีลวราชแม้พระวรกาย มิอาจทรงขยับเขยื้อนได้ก็ตาม แต่ก็คงมีพระสติมั่นคง และทรงมีพระปัญญาเป็นเลิศ ทรงเงยพระศอ ยืดขึ้นสุดช่วง สุนัขจ่าฝูงเห็นช่องทางสะดวก ก็เอียงคอหมาย จะงับ พระศอให้ถนัดถนี่ แต่ยังไม่ทันทีมันจะงับได้ พระเจ้ามหาสี ลวราชก็ทรงกดพระหนุลงหนีบส่วนคอ ของมันไว้แน่นราวกับกำลังของหีบยนต์ เอ๋ง! สุนัข งจอกตกใจสุดขีดทั้งเจ็บทั้งกลัวตาย จึงแผดเสียงร้องโหยหวนไปทั่วป่า ดิ้นสะบัดไปมา สุนัขบริวารได้ยินเช่น นั้น ต่างตกใจเผ่นหนีเอาตัวรอดไปจนหมด เผนเถอะพวกเรา .ถูกพวกมันจับตัวไปแล้ว สุนัขจิ้งจอกพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดจนสุดกำลัง เท้าทั้งสี่ของมันตะกุยดินที่ฝังกลบพระราชาไว้จน กระทั่งกระจัดกระจายออกเป็นวงกว้าง ทำให้ดินปากหลุมที่กลบพระวรกายของพระองค์หลวมขึ้น พอจะขยับพระองค์ได้ จึงทรงเงยพระหนูขึ้นปล่อยสุนัข จิ้งจอกให้วิ่งหนีไป วารสารกัลยาณมิตว (๙) กรกฎาคม ๒๕๕๑ พวกเราไม่ต้องเป็นห่วง เราเป็นอิสระแล้ว