การเติมความพร่องในใจ : หน้า 99/132

เพราะความรู้สึกที่ยังไม่เต็มยังมีอยู่ด้วยกันทุกคน บางคนก็มีทุกอย่างแล้ว แต่ความต้องการก็ยังมีอยู่ แม่ว่ายิ่งเดิมยิ่งพร่อง ยิ่งอยากยิ่งยุ่ง เราหยุดความอยากทั้งหลาย มาเติมความพร่องในใจของเราด้วย การ ••หยุด" อย่างเดียว หรือเขียนบอกคุณแม่ว่า “อยากทำ บางครั้งก็เฉยๆ นะคะ นุ่นคงใช้ความ จริง” เพราะมันไม่มีประโยชน์ค่ะ นุ่น พยายามและมองพระเดชพระคุณ รู้ว่า นุ่นควรจะตัดคำว่า “อยาก” หลวงพ่อเป็นต้นแบบ เพราะว่าท่าน ข้างหน้าคำว่า “ทำจริง” มากกว่าให้ เป็นคนจริงที่หาใครเทียบได้ยาก เหลือแต่ค่าว่า “ทำจริง” วันใดที่ทำ ตอนที่นั่นพึงประวัติของหลวงพ่อ ได้เช่นนี้ จะเป็นวันที่ลูกภูมิใจในตัว ตอนที่มาศึกษาธรรมะกับคุณยาย เองมากที่สุด ลูกจะไม่ต้องตำหนิตัว แล้วรู้สึกได้เลยว่า ท่านเป็นคนทำ เองอีก และจะได้พิสูจน์ว่า การเป็น อะไรทำจริง น่าเคารพ และน่าเลื่อม น.ร.อภิญญา เป็นการตัดสินใจที่ถูก ใสที่สุดค่ะ และคงจะเป็นเพราะความ ต้องที่สุดไม่ใช่ความผิดพลาดที่จะ เคารพรักที่มีต่อพระเดชพระคุณ ทำให้ใครๆ มาแย้งลูกได้ การเป็น หลวงพ่อนี่ด้วยแหละค่ะ ที่ทำให้นุ่น นักเรียนอภิญญา เป็นการตัดสินใจ อยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ ที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตของลูก และการ ตอนนี้ลูกก็ยังอยู่ที่หมู่บ้านปฏิ ที่จะทำตรงนี้ ให้ดีที่สุดสมกับการ บัติธรรมค่ะ ไม่ค่อยได้พบพระเดช ตัดสินใจมา นั่นคงไม่กล้าที่จะบอก พระคุณหลวงพ่อเลยค่ะ แต่นั่นก็ คุณแม่ว่า เป็นเรื่องง่าย เพราะรู้สึก รู้สึกว่า ไม่อยากและไม่กล้าที่จะ ว่ายังไม่ได้ดีที่สุด นั่นยอมรับว่า เรียกร้องอะไรอย่างเด็กๆ เพราะรู้ว่า สำหรับนุ่นมันยาก แต่นั่นไม่อยาก ท่านมีงานมาก และที่สำคัญคือ นั่น ใช้ค่านี้เลยค่ะ เอาเป็นว่า ง่ายน้อย ควรจะถามตัวเองก่อนว่าเราได้ทำ ใน ที่สุดในบรรดาเรื่องง่ายๆ ที่นั่นเคย สิ่งที่ท่านต้องการให้ทำ แล้วหรือยัง ทำมา ความจริงจะว่าเป็นเรื่องง่าย ทำได้ดีแค่ไหนสมกับที่ท่านได้เคย นั้นก็คงขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลมาก เสียสละเวลาให้หรือเปล่า ค่า ตอบเป็น กว่านะคะ อย่างถ้าเป็นคุณแม่ ก็คง อย่างไร นั่นก็รู้ตัวเองอยู่นะคะ บอกว่าไม่ยากนะ คุณแม่คงจะสั่งสม เดือนพฤษภาคมนี้ อากาศ มามาก จึงมีอัธยาศัยชอบนึกถึง อ้าวๆ เหมือนกันนะคะ แต่บางวันก็ องค์พระอยู่แล้ว นั่นก็ชอบค่ะ แต่ มีฝนตกค่ะ วันไหนที่อากาศร้อน กรกฎาคม ๒๕๔๑ ๔๗ วารสาวกัลยาณมิตร