การทำบุญในยามเจ็บป่วย : หน้า 89/132

จะให้นึกอะไรอีก นึกไม่ ภายในไปเรื่อยๆ เรียกว่า เจ็บ ตอนใกล้ตาย อย่าง ออกหรอก ไม่อยากนึก เข้ากลาง ทำงานทางใจได้ นั้นบุญช่วยไม่ทัน ไม่ต้องมาบอก บุญเป็น ขนาดนี้ จึงจะพอทนต่อ ยกตัวอย่างเช่น เบื่อ อะไร ไม่เห็นช่วยอะไรได้” ทุกขเวทนาได้ แต่ก็ใช่ทน หิวข้าว ต้องการมีข้าวกิน คนปลอบก็บ้าจี้คาม ได้ตลอดเวลา ก็มีหยุดบ้าง ไม่ใช่รอจนหิวแล้วจึงวิ่งไป คนเจ็บ มาปรารภกับบ้า หลุดบ้าง ตามแต่ความ ปลูกต้นข้าว กว่าจะออก สงสัยบุญเหมือนคนเจ็บ รุนแรงของอาการป่วยไข้ รวง รวงแก่ น่ามาสีเป็น ไปเสียอีก “เอ บ้า นายคน เรื่องทาน เรื่องศีล มัก ข้าวสาร หุงให้สุก ก็คายโป นี้ท่าบุญมาหลายล้านนะบ้า ใช้พึ่งได้ในกรณีที่ไม่มีทุกขฯ เสียแล้ว จะกินไข่ ตัวแค่ บุญไม่ช่วยเค้าจริงๆ หรือ เวทนาแรงกล้า และมักส่ง เลี้ยงลูกไก่เมื่อไรจะมีใช้ใน แค่ให้นึกก็ไม่ยอมนึกเลย” ผลไปเป็นทรัพย์สมบัติ ทำให้พร้อมไว้เถอะค่ะ พอดีป้าผ่านการป่วย รูปสมบัติ คุณสมบัติ เอา ทาน ศีล และภาวนา หนักมาหลายครั้ง รู้ดีว่า ในภพชาติที่ต้องเกิดใหม่ เท่ากับเป็นเกราะป้องกัน ทุกขเวทนาแวงกล้าของ ในเบื้องหน้า ส่วนภาวนา ชีวิตให้พ้นจากภัยพิบัติทั้ง อาการป่วยนั้น สาหัสแค่ ทำให้ผลสำเร็จบังเกิดแล้ว ปวงทั้งชีวิตในปัจจุบันและ ไหน ตัวเองก็รู้สึกใน ใช้ประโยชน์ได้ในปัจจุบัน ในปรโลก ขอใครๆ อย่า ลักษณะอย่างนั้นคือ สั่งใจ ในชีวิตปกติหรือยามเจ็บไข้ ได้ประมาทเลย ให้นึกถึงบุญที่ ไว้คลอด และไปเป็นสติปัญญาไหว มา ไม่ว่าเรื่องทานเรื่องศีล พริบติดตัวในชาติหน้า ที่ ใจมันไม่ยอมทำตามสักนิด สุดแล้วทำให้พ้นจากวัฏฏ เคียว มันไม่สนใจเอาที สงสาร เลิกเวียนว่ายตาย เคียว ทีนี้จะทำอย่างไรจึง เกิด จะอดทนอยู่ได้ในเมื่อพึ่ง ป้าได้อธิบาย ให้คน เรื่องทาน เรื่องศีลไม่ได้ เล่าเรื่องคนเจ็บฟัง ซึ่งก็ เสียแล้ว ทำได้อยู่อย่าง แสดงอาการเข้าใจ ป่านา เดียว คือพึ่งเรื่องภาวนา มาเล่าเพื่อเรียนต่อทุก ภาวนาธรรมดาก็พึ่ง คนอีกว่า การทำกุศลทั้ง ไม่ได้เหมือนกัน ต้องเป็น ทาน ศีล ภาวนา ต้องทำ ภาวนาที่ประสบผลสำเร็จ เรื่อยไปเพื่อเป็นการเตรียม อยู่บ้าง อย่างน้อยรู้จัก ให้พร้อมไว้ล่วงหน้า ไม่ใช่ วางใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย ไปคิดทำเอาดอนใกล้หมด แล้วปล่อยให้ใจแล่นเข้า เวลา เช่น ตอนแก่ ตอน สะ - หวัด - ดี. ads yo กรกฎ าค ๒๕๔๕ 55) วารสารกั&ชาณมิตร