ข้อความต้นฉบับในหน้า
จนไม่สนใจในเรื่องปลีกย่อย บุญใน
ถึงนุ่นลูกรัก
กลางของลูกเองจะช่วยให้ลูกมีความ
สุขความมั่นคงในเรื่องการสร้าง
แม่ก็ค่อยสบายขึ้นเล็กน้อย บารมีอย่างไม่ย่อท้อ หากแต่ว่าใน
อาการชาที่ตามปลายเท้าคงจะค่อยๆ ระยะนี้เราอยู่ในช่วงแรกๆ ของการ
หายไปเอง คุณหมอให้ยามาทาน ๑ สั่งสมบุญ มันก็มีกะพร่องกะแพร่งไป
เดือน แล้วให้เจาะเลือดตรวจน้ำตาล บ้างใจเราก็จะตกหล่นบ้างในบางครั้ง
ไขมัน เพื่อดูว่าเป็นเบาหวานหรือ ถ้าหากลูกใจตกหรือโดนกระทบกระ-
เปล่า เพราะหมอบอกว่าคนเป็น ทั้งอะไรมา ก็พยายามนึกถึงบุญที่ลูก
เบาหวานถึงจะชาตามมือและเท้า ได้ทำมาแล้วในอดีต ปัจจุบัน และใน
แต่แม่คิดว่าเป็นปลายประสาท อนาคต คือความมุ่งมั่นไปสู่ที่สุดแห่ง
อักเสบธรรมดา เพราะอยู่ในอิริยาบถ ธรรม มันคือยาวิเศษที่จะช่วยเยียวยา
เดินปลายเท้าเพราะใส่ส้นสูงเล็กน้อย รักษากำลังใจของเราให้เข้มแข็งต่อ
แม่ก็พยายามสวมรองเท้าที่ไม่มีส้น ไป อย่าไปนึกถึงความรู้สึกของคนอื่น
อยู่แล้ว ก็คงจะดีขึ้นเรื่อยๆ หนูไม่ต้อง ที่มีต่อเราเลย เพราะอย่างที่ลูกพูด
ห่วงนะจ๊ะ ส่วนหนูก็พยายามรักษา มันก็มีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ตัวเขา
สุขภาพหน่อย เวลาเดินหรือทำอะไร เองก็ต้องการที่พึ่งพิงเช่นเดียวกับเรา
ก็ค่อยๆ ทำ อย่ารีบร้อนลนลาน เดี่ยว ยังไม่ได้ดีไปกว่ากัน เพราะเรายังต้อง
ก็ตกหกล้มอีก (ชุ่มซ่ามจัง!) ลองเอา สร้างบารมีกันต่อไปจนถึงที่สุดแห่ง
ใจตรึกไว้กลางตัว เวลาทำอะไรก็จะ ธรรม จะได้ยุติเรื่องราวที่กระทบกระ
มีสติเอง หรือว่าตรึกนึกถึงองค์พระ ทั่งกัน เราก็คือเพื่อนร่วมโลก ร่วม
แบบเบาๆ สบายๆ องค์พระเท่านั้น ทุกข์สุขในวัฏฏสงสารนี้เหมือนกัน สู้
ที่ท่านจะเป็นที่พึ่งที่จีรังยั่งยืน ลูกคิด เราเป็นกัลยาณมิตรแนะนำ สิ่งที่ดีต่อ
ถูกที่สุดแล้วนะจ๊ะ เพราะฉะนั้นก็คิด กันและกัน เป็นกำลังใจในการสร้าง
ถึงแต่ท่านเท่านั้นหนูจะได้มีความสุข บารมีกันดีกว่า เส้นทางไหนใครถนัด
ไม่ฟุ้งซ่านไปในเรื่องต่างๆ ใครจะวิ ก็เลือกเดินเส้นทางนั้น แต่จุดหมาย
พากษ์วิจารณ์เราอย่างไรก็เป็นเรื่อง ปลายทางก็ที่เดียวกัน แต่เราจะอยู่
ของเขา แต่เราเองเรามั่นคงในเรื่อง ตรงจุดที่เราเริ่มเดินทางอย่างมั่นคง
การสร้างบารมีแล้ว ก็ไม่ต้องไป ในพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นประทีปส่อง
กังวลเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้น ทางเดินให้เรา จะทางโลกหรือทาง
ดวงบุญที่เราสั่งสมเมื่อมากขึ้นเรื่อยๆ ธรรม เราร่วมมือกันสานฝันให้เป็น
กรกฎาคม ๒๕ ๔® ๑๐๑ วารสารกัลยาณมิตร