การไม่ใส่ใจคำกล่าวร้าย : หน้า 30/132

66 คำกล่าวร้ายของคนอื่นนั้น ไม่ควรจะไปใส่ใจให้ความสำคัญมากนักเพราะบางครั้ง เราตั้งใจทำ ดี ตั้งใจ ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ก็ยังมีคนที่ไม่ชอบ มาพูดถากถางเยาะเย้ยเอา หากเราไปใส่ใจถึงคำพูดนั้น อาจห่าให้เสียกำลังใจ หมดเรี่ยวแรงที่จะหาต่อไป หรือยอมแพ้ไปก็ได้ แท้อย่างนี้เรียกว่าแท้คำพูด ไม่โปแท้ งานหรือความลำบากอะไร วารสารกัลยาณมิตร ๒๘ กลายเป็นว่า เขามีชีวิตอยู่ นักเพราะบางครั้ง เราตั้งใจ จะเป็นการถูกต้อง ไม่ควร อย่างลำบากยากจนอด ทำดีตั้งใจปฏิบัติดีปฏิบัติ เสียเวลาไปกับเรื่องของคน อยากไม่สมบูรณ์บริบูรณ์ ชอบ ก็ยังมีคนที่ไม่ชอบมา อื่นให้มากนัก ควรสงวน นัก เป็นคนว่างงาน ไม่ชอบ พูดถากถางเยาะเย้ยเอา เวลาไว้สำหรับหน้าที่การ ทำงาน บ้านช่องของเขา หากเราไปใส่ใจถึงคำพูด งานของตนดีกว่า โบราณ ก็สกปรกเลอะเทอะ ทั้งนี้ นั้นอาจทำให้เสียกำลังใจ ท่านสอนไว้เสมอว่ากวาด เพราะใช้เวลาส่วนใหญ่ หมดเรี่ยวแรงที่จะทำ ต่อไป บ้านตัวเองให้สะอาดเสีย หมดไปกับการนินทาว่า หรือยอมแพ้ไปก็ได้ แพ้ ก่อน แก้วค่อยไปบ้าน ร้าย หรือสืบเรื่องราวของ อย่างนี้เรียกว่าแพ้คำพูด ของคนอื่นว่าสะอาดหรือ อื่น แต่เขาก็ไม่ค่อยได้ใส่ ไม่ใช่แพ้งานหรือความ ไม่สะอาด ใจสนใจเรื่องอย่างนี้ของ ลำบากอะไร ตนนัก สนใจแต่เรื่องของ คนดีย่อมจะไม่ยอม อนึ่ง หน้าที่การงาน เสียเวลาไปกับค่า พูดที่ ชาวบ้านเป็นส่วนใหญ่ แต่ ของผู้อื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับ เหลวไหลเพ้อเจ้อเลื่อนลอย ก็น่าประหลาดไม่น้อย ที่ ตัวเรา เราก็ไม่ควรจะไป ของคนอื่นและกับเรื่องราว ยังมีคนยอมฟังและเชื่อว่า ก้าวก่ายอยากรู้อยากเห็น ของคนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง พูดของคนประเภทนี้อยู่ ว่า เขาทา แก้วหรือยัง กับตัว แต่จะให้ความสนใจ ทั้งที่ตนเองเป็นคนที่มีการ เพราะเป็นเรื่องของเขา ใส่ใจถึงหน้าที่การงานของ ศึกษา มีฐานะดีกว่าคนพูด ควรตระหนักใส่ใจ สำรวจ ตัวเป็นหลักย่อมเป็นผู้รู้คุณ ซึ่งเป็นคนหลักลอยเสียด้วย ตรวจดูแค่หน้าที่การงาน ค่าของเวลาเสมอ เพราะ ของตนเท่านั้น ว่าเราท่า ฉะนั้น เขาจึงได้รับความ ซ้ำ ในทางศาสนา ท่าน แก้ว หรือยังมีงานอะไรจะ สำเร็จสมหวังในการงาน สอนว่าค่านินทา ค่าค่อน ก้องท่าอีก ที่ท่าไปแก้ว มีความเจริญรุ่งเรืองก้าว ขอดและได้ ค่ากล่าวร้าย เรียบร้อยสมบูรณ์หรือไม่ หน้าขึ้นเรื่อยๆ ของคนอื่นนั้น ไม่ควรจะไป หรือมีข้อที่จะต้องแก้ไข ใส่ใจให้ความสำคัญมาก กันอีก อย่างนี้ในก้น จึง กรกฎาคม ๒๕๕