การอบรมเยาวชนในวัด : หน้า 58/132

* การที่เราจะบรรพชาอุป สมบทให้แก่ผู้ใดก็ตาม ก็ต้องพินิจพิจารณาสถานที่ การให้การอบรมแก่เยาวชน พระมหาสุขุม สุขุโม วัดสามัคคี ธรรมาราม รัฐแคลิฟอร์เนีย "...เรื่องเกี่ยวกับเยาวชนรุ่นใหม่ ด้วย บางวัดยังไม่เป็นวิสุง คามนี้ ก็จะต้องรักษาเขต กันเอง ผมคิดว่าการที่ใคร จะขอบวชก็ตาม ผู้ที่มีอายุ พรรษา 0 00ขึ้นไปนั้น ควรจะบวชให้ได้ ที่เราท่านทั้งหลายเป็นห่วงถึงปัญ หาว่าเราจะให้อะไรกับลูกหลาน คือ ๑. สอนวัฒนธรรมไทย มีทั้ง ดนตรี มีทั้งการฟ้อนต่างๆ ๒. สอนภาษาไทย แล้วก็สอน อย่างเป็นล่ำเป็นลัน แล้วก็ถ้าจะว่าไป ถ้าไม่มองใน ของเราที่เกิดที่นี่ มรดกที่เรามีอยู่นี้ เชิงพุทธศาสนาก็บอกว่า วัดไทย เราพร้อมที่จะให้เด็กเหล่านี้หรือยัง แอลเอ ประสบความสำเร็จอย่าง และเขาพร้อมที่จะรับสิ่งเหล่านี้หรือ ยิ่งสำหรับการอบรมเยาวชน ไทย ไม่ ผมว่าเราควรจะต้องมีแบบอย่าง ให้เกิดความสำนึกในความเป็นคน ที่ดีๆ ให้แก่เด็ก ต้องปลูกฝังให้พวก เขาทั้งในด้านศิลปวัฒนธรรมและ ไทยด้วยภาษาไทย แต่ว่าลึกลงไปให้ ยิ่งกว่านั้นก็ในแผ่นดินไทยเรา จริยธรรม ให้เขาเป็นผู้สืบทอด วัฒนธรรมไทยเราก็คุ้นอยู่ ภาษา โดยเฉพาะสามเณร ก็บวช เจตนารมณ์ของเราต่อไป อันนี้ผม ไทยก็พูดกันทั้งบ้านทั้งเมือง แต่ กันได้ในวัดของเรา เห็นว่าจะเป็นประโยชน์มากที่สุด ถามว่าพระพุทธศาสนาเรามั่นคง และควรจะรีบดำเนินการก่อนที่จะ อย่างที่เราหวังหรือเปล่า เราก็พบ แต่ถ้าบวชพระจะต้องพิ สายเกินแก้" ว่าเปล่า ไม่ได้เป็นอย่างที่เราหวัง จารณาสถานที่บวช หรอก เพราะว่าทั้งศาสนาคริสต์ พระภาวนาวิริยคุณ ทั้งอิสลาม ไปที่ป่าเขา เขาลุย ลุย (หระราชกิตติเวที) “เรื่องเยาวชนไทย เท่าที่เห็น พุทธจนเละเหมือนกัน เพราะ ความจริงแล้วแต่ละวัดก็ทุ่มเทกัน ฉะนั้นจะหวังเพียงว่าเยาวชนไทยที่ วัดละไม่น้อย โดยเฉพาะที่วัดไทย แอลเอ ซึ่งผมมาถึงก็ประทับใจ มากว่า ได้ทุ่มเทกับเด็กๆ วันแรก ที่มาอเมริกาก็เห็นเด็กๆ เยอะแยะ ไปหมด เห็นเขาเข้าห้องเรียนภาษา เรียนวัฒนธรรมไทยกันเต็มที่ ผมก็ เกิดในแผ่นดินนี้ เราจะให้เขาเพียง วัฒนธรรมนั้นไม่พอ ภาษาไทยก็ ยังไม่พอ แม้จะมีการสอบธรรม ศึกษาตรี โท เอก ก็มีความรู้สึกว่า ไม่พอ เพราะนักธรรมตรี โท เอก ที่บ้านเราก็สอบกันทั้งเมือง แล้วก็ ดีใจแต่ว่าหลังจากที่ได้มาเป็นเที่ยวที่ ให้เขาลุยไปถึงบ้าน ก็แสดงว่ามัน สาม ก็มาเฉลียวใจคิดขึ้นมาเพราะ ยังไม่พอ พอมาครั้งที่สาม ก็มา ว่าหลักสูตรทั้งหมดที่ใช้กันก็เป็น สะดุดใจอย่างนี้ คราวนี้มาเป็นครั้ง ทำนองเดียวกับที่ใช้ในแผ่นดินไทย ที่ห้า ก็บอกว่ายังทำอะไรไม่ได้มาก วารสาวกัลยาณมิดว ๕๖ กรกฎาคม ๒๕๔®