อาหารและประเภทของอาหาร : หน้า 20/132

อาหารแปลว่าประมวลมา หรือ กัน อาหารละเอียดเป็นที่สุดแต่อยู่ เครื่องปรนปรือ และแบ่งออกเป็น ๔ นอกโลกนี่เป็นการสาวหาเหตุผล ประเภท คือ ๑.กวลิงการาหาร ประกอบเป็นลำดับชั้นไป มิใช่ต่ารับ ๒.ผัสสาหาร ๓.มโนสัญเจตนาหาร ตำราโดยตรง แม้ในพวกเทวดากัน ๔. วิญญาณาหาร กวลิงการาหาร หมายความว่า อาหารที่เป็นคำๆ เช่นคำข้าว ส่วนละเอียดของอาหาร คือโอชะ หรือที่เรียกกันอย่างใหม่ๆ ว่า เองก็มีอาหารละเอียดต่างกันเป็น ชั้นๆ ชั้นไป ทุ่มเทวดามีอาหาร หยาบกว่า พวกเทวดาอื่น กัดชั้น ไปชั้นยามาและอื่นๆ ละเอียดยิ่งกว่า กันชั้นไปทุกชั้น การกินอาหารของ วิตามินนั้นเข้าไปปรนปรือร่างกาย พวกเทวดามีอาการเหมือนเราฝัน จึงเป็นปัจจัยให้สัตว์ดำรงชีวิตอยู่ได้ แล้วก็มีความอิ่มเอิบไปตามระยะ สัตว์ทั้งหลายมีอาหารหยาบมาก เวลา แต่ระยะเวลานานกว่ามนุษย์ และละเอียดต่างกันเป็นพวกๆ เช่น จระเข้กินอาหารหยาบมาก แม้ก้อน ต่างกันเป็นลำดับชั้นไป อาหารเป้นปัจจัยให้เกิดรูป มี หินหรือสัตว์ตัวใหญ่ๆ แต่แล้วก็มี โอชะไปหล่อเลี้ยงร่างกายมันได้ นกยูงกินแมลงต่างๆ ทั้งตัว สุนัขใน แทะกินกระดูกสัตว์ที่แข็งๆ ช้างม้า โคกระบือกินหญ้าและใบไม้ของ หยาบๆ ก็มีโอชะไปหล่อเลี้ยงร่าง กายมันได้ มนุษย์กินอาหารละเอียด กว่าสัตว์ที่กล่าวมาเป็นชั้นๆ เช่น ราษฎรสามัญกินหยาบกว่าพระ มหากษัตริย์ พวกเทวดากินอาหาร ละเอียดกว่ามนุษย์ อย่างที่เรียกว่า ทิทย์ ก็คือโอชะส่วนละเอียดของ อาหาร พวกพรหมละเอียดยิ่งกว่า เทวดาอีก มีจักรพรรดิคอยปรนปรือ แม้เลยชั้นรูปพรหม อรูปพรหมชั้น ไป คือถึงชั้นนิพพาน ก็มีอาหาร ส่วนละเอียด ไปหล่อเลี้ยงเช่นเดียว วารสารสฃาณมิตร ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๕* โอชะเป็นคำรบ ๘ รูป ปฐวี อาโป เตโช วาโย วณฺโณ ตนฺโธ รโส โอชา ซึ่งเรียกว่ากลาปรูป คือรูปเกิดจาก อาหารเป็นค่าๆ นี้ว่าพวกกวลิงกา ราหาร ผัสสาหาร ได้แก่ผัสสะทั้ง 5 ผัสสะทางตา ลิ้น หู จมูก กาย ใจ ผัสสะแปลว่าความกระทบ เช่นเมื่อ รูปมากระทบตาก็เกิดชั้นเรียกว่า จักขุสัมผัส อีก ๕ อย่างก็เช่นกัน ผัสสะนี้เป็นอาหารเพราะประมวลให้ เกิดเวทนาหรือปรนปรือให้เกิด เวทนา ๓ ผัสสะที่เกิดจากกระทบอา รมณ์ที่ดีก็ให้เกิดสุขเวทนา กระทบ อารมณ์ชั่วก็ให้เกิดทุกขเวทนา อา รมณ์ไม่ดีไม่ชั่วก็ให้เกิดอุเบกขา