การสร้างพระพิมพ์ : หน้า 41/132

กดิสทธิ์ที่ผ่านการปลุกเศก ตามแต่พุทธศาสนิกชนกลุ่ม นั้นๆ แต่หากได้ย้อนไปดูในอดีต แล้วจะพบว่า การสร้าง พระพิมพ์ในอดีตนั้นเกิดจากความปรารถนาจะมีเครื่องรำลึกถึง พระพุทธองค์และพระธรรมคำสั่งสอน ดังที่ท่านศาสตราจารย์ฟูเชได้กล่าว ด้วยความคิดแยบคายว่า จุดเริ่มของการสร้างพระพิมพ์นั้นน่าจะเกิด จากปัญญาของพวกสัตบุรุษที่เดินทางไปกราบไหว้ สังเวชนียสถาน ๔ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในประเทศอินเดีย แล้วประสงค์จะได้ของที่ ระลึกถึงสังเวชนียสถานนั้น ซึ่งหมายถึงการรำลึกถึงพระสัมมาสัมพุทธ เจ้าด้วยจึงได้ทำรูปเคารพขึ้นด้วยการพิมพ์บนแผ่นผ้าบ้าง ด้วยดิน ไม้ งา หรือด้วยแร่บ้าง สิ่งที่พอจะสรุปได้ว่า ในสมัยโบราณสร้างพระพิมพ์เพื่อ วัตถุประสงค์อันเป็นกุศลล้วนๆ ก็ด้วยเหตุที่ว่าพระพิมพ์โดยมาก มักมี คำจารึกธรรมในทำนองเดียวกันว่า เย ธมฺมา เหตุปปภวา เดส จ โย นิโรโธ จ เดส เหด ตถาคโด (อาห) เอวํ วาที มหาสมโณดิ .............หาใดเกิดแต่เหตุ พระตถาคตทรงแสดงเหตุของ ธรรมเหล่านั้น และความดับของธรรมเหล่านั้น พระมหาสมณะมีวาทะ อย่างนี้....... พุทธศาสนิกชนที่ศึกษาพุทธประวัติมาแล้ว ย่อมทราบดีว่า ด้วย ธรรมบทนี้นี่เอง ที่เป็นปฐมบทชักนำให้พระอัครสาวกทั้งสองคือพระสา รีบุตรและพระโมคคัลลานะสมัยยังเป็นกุลบุตรก้าวเข้าสู่บวรพุทธศาสนา ดังนั้นเมื่อพระพิมพ์ซึ่งเป็นวัตถุขนาดเล็กและเบา สามารถเคลื่อนย้าย เปลี่ยนเจ้าของได้ง่าย เท่ากับเป็นอุปกรณ์ช่วยประกาศพุทธวจนะบทนี้ ให้แพร่หลายออกไป จึงเป็นเรื่องน่าคิดว่า นี้เป็นปัญญาของบุคคลใน สมัยโบราณโดยแท้ที่ได้มองการณ์ไกลถึงการประกาศศาสนาในอนาคต เพราะข้อธรรมะจะเป็นเครื่องกระตุ้นเตือนให้ผู้พบเห็นเกิดความ เลื่อมใสศรัทธาและสนใจศึกษาธรรมแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธ จุดเริ่มของการสร้าง พระพิมพ์นั้นน่าจะเกิด จากปัญญาของพวก สัตบุรุษที่เดินทางไป กราบไหว้ สังเวชนีย สถาน ธ. ของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าใน ประเทศอินเดีย เจ้านั่นเอง กัลยาณมิตร ๓๙ กันยายน ๒๕๖:๑