การบูชาข้าวพระ : หน้า 97/132

หลวงพ่อบอกว่า บุญจากการบูชาข้าว พระจะนานต่อเนื่องถึง ๗ วัน หากจะให้ ได้บุญเต็มที่ก็ต้องจรดใจไว้ที่ศูนย์กลาง กายตลอดเวลา ลูกคิดว่า ทานบารมีเป็น สิ่งที่สำคัญ หากสร้างทานบารมีมาก ก็จะ เป็นพื้นฐานที่จะทำให้สร้างบารมีข้ออื่น ได้สะดวกยิ่งขึ้น หากชาตินี้ได้ทำเต็มที่ ลูก ชาติหน้าก็จะสร้างบารมีได้มากกว่านี้ เองก็อยากให้มีทรัพย์มากพอที่จะส จะสร้าง บารมีได้อย่างสะดวกสบายกว่านี้ค่ะ แต่ เรื่องการทําาใจให้หยุดนิ่งก็เป้นเรื่องสําคัญ เช่นเดียวกัน ก็ทำไปพร้อมๆ กันค่ะ เพราะทุกคนสามารถนึกใจได้ทุกเวลา ลูก ก็จะพยายามละฉบับ ลูกขอจบตรงนี้นะคะ หรอกจ๊ะที่จะชอบใจเมื่อถูกเตือนใหม่ๆ อาจจะรู้สึกต่อต้านขึ้นมาเองโดยอัตโนมีดิ ในใจเมื่อถูกเตือน สิ่งที่ดีที่สุดคือนึกถึงสิ่ง ที่เขาเตือน (จะเตือนอย่างสุภาพหรือ ข้อสำคัญให้วางใจนิ่ง แบบประชดประชันก็ขึ้นอยู่กับอุปนิสัย ให้ใจหยุดนิ่งก่อนนะจ๊ะ ส่วนตัวของเขา) ให้น้อมรับไว้ในกลางใจ อย่างมีสติก่อน แล้วค่อยพิจารณาว่าควร แล้วค่อยพิจารณาคำ จะแก้ไขอย่างไร ถ้ามีอะไรอยากถามหรือ ตักเตือน ถ้าเป็นสิ่งที่ดี ปรับความเข้าใจในวิธีการเตือนและการ เป็นการแก้ไขปรับปรุง รับค่าเตือน ก็ควรจะพูดกันนะจ๊ะระหว่าง ตัวเองให้ดีขึ้นเราก็ควร ผู้เตือนกับผู้ถูกเดือน พยายามอย่าดึงเอา ผู้อื่นเข้ามาเกี่ยวข้องเ ทำให้เรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่แล้ว ยัง พลอยทำให้เกิดผลกระทบไปอีกหลายคน ของเพราะนอกจาก ทําตาม และน้อมรับ แล้วจะเขียนมาอีกค่ะ หลายเรื่อง จนเกิดผลกระทบถึงหมู่คณะ พยายามปรับความพอดีกันทั้งฝ่ายเดือน ด้วยความเคารพรัก และผู้ถูกเตือน ข้อสําคัญให้วางใจนิ่ง ให้ ลูกนุ่น ใจหยุดนิ่งก่อนนะจ๊ะ แล้วค่อยพิจารณา คำตักเตือน ถ้าเป็นสิ่งที่ดีเป็นการแก้ไข จดหมายจากแม่ถึงนน สวัสดีจ๊ะ ลูกนุ่น เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปอีกปีหนึ่ง แล้ว นี่ก็อยู่ระหว่างเข้าพรรษา ปีที่แล้ว แม่จำได้ว่า ได้นั่งสมาธิที่อาคารภาวนา ร่วมกับชุดที่นั่งท่าวิชชาด้วย มีความสุข กายและได้รับความสุขภายในจากผลของ การปฏิบัติธรรม ประสบการณ์ที่ดีย่อม หนูยังมีโอกาสในการตักเตือนกันแและ กันได้ เหมือนช่วยกันดูแลแก้ไขข้อ บกพร่องซึ่งกันและกัน แต่อย่าถึงกับ ปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นเราก็ควรท่าตาม และน้อมรับความปราถนาดีของผู้เตือน ด้วยความขอบคุณ แม่ว่าดีนะจ๊ะที่พวก ทำให้อยู่ในความทรงจำตลอดไปนะจ๊ะ นึกถึงเรื่องที่ดีก็ย่อมทําให้ใจเป็นสุขอย่าง ที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอนหนูแหละจ๊ะ ได้อ่านจดหมายของหนูว่าหนูยัง จ๋าที่แม่สอนในเรื่องของการดักเตือนว่า เมื่อถูกเดือนให้นึกถึงสาระของการเตือน โดยไม่ให้ติดใจในวิธีการเตือน ไม่มีใคร วัลยาณมิตร ๗๕ กันยายน ๒๕๕๒