การสร้างบุญและความศักดิ์สิทธิ์ : หน้า 83/132

กระทำมา ป่าเห็นสิ่งที่เล่าให้ฟังนี่จริงๆ แต่อธิบายให้เข้าใจได้ยากมาก ไม่มีค่า พูดเปรียบเทียบเหตุการณ์ได้ถูกถ้วน เรียกเจดีย์แก้ว เรียกแสงสว่าง ก็เป็น เพียงถ้อยคำอุปมา พอให้เข้าใจง่ายขึ้น แต่ก็ยังไม่ตรงกับของจริงที่ได้เห็น เห็น ด้วยตาตนเอง ไม่ใช่ฟังคนอื่นเล่า ถือเป็น บุญตาแท้ เป็น “วันที่รอคอย” ของป่า น่าเรื่องที่พบมาเล่าให้คุณฟัง เพื่อ เป็นกำลังใจแก่ทุกคนว่า ปูชนียวัตถุที่เรา ร่วมกันสร้างสิ่งนี้ไม่ใช่ของธรรมดา มี ความศักดิ์สิทธิ์ให้ได้พบเห็นตั้งแต่เริ่ม สร้างเรื่อยมา นี่ขนาดยังไม่เสร็จนะคะ แปดอยู่ที่บ้านให้พ่อของเรา พ่อของชาติ พร้อมไปด้วย เป็นกำไรสองต่อ บ้านเมืองกำลังประสบยุคเข็ญ ข้าวยากหมากแพง ผู้คนนับล้านตกงาน 66 เพราะสิ่งที่เห็นนั้น เราต้องสร้างมหากุศลใหญ่ๆ เข้าไว้ ให้ ชัดเจนแจ่มแจ้ง ไม่ใช่ พลังบุญปกปักรักษาครอบครัว สังคม เหมือนเอามวลของ ประเทศชาติ และโลกให้สั้นตัวสู่ยุคสันติ ภาพเลื่อน ๆ ลางๆ เป็น สุขให้ได้ เมืองเรายังโชคดี มีภัยด้าน เศรษฐกิจอย่างเดียว ภัยสงครามไม่มี ขอ เราทุกคนอยู่ในบุญให้เต็มที่ ทั้ง ทาน ศีล ภาวนา ไม่ช้าก็จะผ่านพ้นความวิกฤต ทําความดี อย่าท้อแท้ บริจาค แสงสว่างสุกใสมานั้น เป็นรูปธรรมกายเจดีย์ ยังไงยังงั้น ทั้งมวล เมื่อใดสร้างเสร็จสมบูรณ์ บรรจุสิ่ง ทานท่าเท่าที่พอมีแบ่งให้ทำ ส่วนรักษาศีล ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ เข้าไว้ ยังไม่ทราบจะได้ พบเรื่องราวมหัศจรรย์ต่างๆ ขนาดไหน ขอเราทุกคนที่ได้ร่วมบุญกันตลอดมา จง มีปีติใจ มีกำลังกาย กำลังใจเข้มแข็ง ทำความดีรุดหน้าตลอดไป ไม่มีท้อถอยค่ะ เมื่อเดือนที่แล้ว บรรดาเหล่าสตรี ทั้งหลายได้มาถือศีลปฏิบัติธรรม เป็น อุบาสิกาแก้วหนึ่งแสนคน ได้บุญใหญ่ เบิกบานกันไปแล้ว ข้อบกพร่องของวัด อาจมีบ้าง เช่นเรื่องห้องน้ำ เรื่องอาหาร หรือการบริการอื่นๆ ทุกคนก็ต้องให้อภัย กัน คนจำนวนมากๆ ต่างจิตต่างใจ เรา ต้องอดทนเข้าไว้ให้เป็นขันติบารมี สำหรับฝ่ายสุภาพบุรุษ พระเดช พระคุณหลวงพ่อฯ ได้แจ้งให้เราทราบไว้ แล้วว่าจะมีพิธีบวชเป็นอุบาสกแก้ว และภาวนานั้น ไม่ต้องใช้เงินทองอะไรเลย ทำให้เต็มที่เถิดค่ะ ศีลห้าน้อยไป ก็รักษา ศีลแปดไปเลย ประหยัดอาหารเย็นไป หนึ่งมื้อ ประหยัดเครื่องสำอางอีกด้วย ยามนี้ใครๆ ก็วิตกทุกข์ร้อนเรื่องการทำ มาหากิน เศรษฐีก็วิตกเพราะมีเงินแล้ว ไม่รู้จะฝากไว้แบงค์ไหน ดูๆ จะล้มกัน หมดทุกแบงค์ บางรายถอนเงินเป็นสิบๆ ล้านเอามานอนเป็นทุกข์อยู่ที่บ้าน ไหน จะกลัวโจร ไหนจะกลัวปลวก เราเป็น เศรษฐีบุญสบายใจเรื่อยไป คิดเสียยังงี้ แล้วตั้งหน้าภาวนาเอาความสงบใส่ใจตน หยุดจากความวุ่นวายทุกชนิด รวยแค่ ไหนก็ดาย จนแค่ไหนก็ตาย ไหนๆ จะ ต้องตายอยู่แล้ว ก็จงตายอย่างคนมีบุญ ติดตัวไปให้มากๆ ดีกว่าตายด้วยความ เหมือนกัน เพื่อถวายพระราชกุศลแด่ “พ่อ ทุกข์ใจ จริงไหมคะ แห่งชาติ” ในวันที่ ๑-๓ เดือนมกราคมโน่น อีก ๓ เดือนเท่านั้น ฝ่ายชายทั้งพ่อทั้งลูก เตรียมตัวนะคะ ฝ่ายหญิงเราเวลานั้นก็ มาช่วยกันเป็นกองเสบียงได้ เราก็ถือศีล สะ - หวัด - ดี. ads ^ny กัลยาณมิตร ๘๑ กันยายน ๒๕๑๑