การเดินทางผ่านดงไม้พิษ : หน้า 91/132

บรรดาลูกน้องทั้งหลาย ต่างรับคำและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด จนกระทั่ง ขบวนเกวียนได้ผ่านดงไม้พิษนั้นออกไปถึงเขตหมู่บ้านแห่งหนึ่ง เอะ ดินมะมวงน ลกดกจิงเลย ะép you เออ มันก็จริง... แต่รอถาม นายสักหน่อยดีกว่ามั้ง โธ่เอ๊ย ท่าปอดไปได้ โธ่! เรื่องมากจริงเว้ย มา...เข้ากินให้ดูเอง (เป็นไง...ใช่มะม่วง จริงหรือเปล่า เฮย... อย่าไปสนใจดีกว่าอาจ เป็นต้นไม้พิษก็ได้ แต่เราผ่านดงไม้พิษมาแล้วนี่ ถ้ามีพิษ เขาคงโค่นทิ้งไปนานแล้ว ไม่ปล่อย ให้มันอยู่หน้าหมู่บ้านหรอก แต่ข้าว่า กินไม่ได้นะ กินได้หรือกินไม่ได้ เราก็เก็บเอาไว้ก่อน แฮะๆ... หวาน อ้อ...แน่นอน อร่อยกว่า พิมเสนมันซะอีกนะเนี่ย ลองดูหน่อยซิ... อะ... โอ้ย ช่วยด้วย ช่วย... ด... ว... ย กัลยาณมิตร ๘๙ กันยายน ^4-ผ (@1) (อ่านต่อฉบับหน้า)

- การเดินทางผ่านดงไม้พิษ